صداقت و اخلاص به عنوان اساس و پایۀ عملکرد ائمه اطهار و اولیای الهی
13است! این آمده بر پدرش تهمت زده است نعوذ باللَه، عجیب است این مسأله! آن قدر مسأله وقیح و قبیح بود كه آن قاضی مدینه رومیكند به آنها و میگوید خجالت نمیكشید؟ از چنین مردی چنین كارهایی برمیآید؟ كه برمیدارد و آنها را بیرون میكند، میگوید بلند شوید و بروید گمبشوید! این بلند میشود بیاید سند جعل كند، آیابه قیافه این میآید كه سند و وصیت جعل كند؟ بعد عیال موسی بن جعفر میآید در محكمه شهادت میدهد كه این وصیت نامه در كنار او امضاء شده و به امضای خود موسیبن جعفر بوده. میگویند بفرمایید،
ما همینطور یك امام رضایی می شنویم و یك امام صادقی می شنویم و یك موسی بن جعفری میشنویم و یك امام حسن عسكری میشنویم، امّا این كه چه اوضاعی بوده؟ اینها همه بوده و خدا هم با كسی شوخی ندارد، حالا پسر امام هستی باش، خلاف كنی به خلاف میروی، ما ملائكه را نمیفرستیم كه محافظتت كنند حالا چون پسر امام هستی، راهت درست باشد به راست میروی ولو فرزند ابی بكر باشی، خلاف كنی به خلاف میروی ولو فرزند امام هادی باشی، ولو فرزند موسی بن جعفر باشی و ولو فرزند امام صادق باشی ولو فرزند امام جواد باشی، فرقی نمیكند، خلاف، خلاف است و در اینجا شوخی نیست و در اینجا روابط وجود ندارد، ضابطه در اینجا حكومت میكند و همین مسأله را ما داریم میبینیم، در طول تاریخ این مسائل را داریم مشاهده میكنیم،
امیرالمؤمنین علیه السلام برای این مسأله آمد و گفت من نهر را نمی بندم، گفت اینها آمدند كار خلاف كردند من باز میكنم، بیایید هر دوی اینها، ما اگر پیروزشدیم كه شدیم و اگر نشدیم از همین جا برمیگردیم كوفه، این میشود اسوه، پس باید به چه كسی نگاه كرد؟ باید به این فرد نگاه كرد فقط، به رفتار این فرد باید نگاه كرد، به كردار این فرد باید نگاه كرد،

