صداقت و اخلاص به عنوان اساس و پایۀ عملکرد ائمه اطهار و اولیای الهی

 می‌آیند در همین جا، مطلب را از التذاذ نفسانی بیرون می‌آورند و به آن یك جنبه‌ی عقلانی و منطقی می‌دهند، كه انسانی كه می‌خواهد به راه خدا برود و انسانی كه می‌خواهد رشد كند و انسانی كه به سوی تعالی می‌خواهد حركت كند با این كیفیت منافات دارد، اشكال ندارد، شرعاً اشكال ندارد و روز قیامت هم خدا پدرمان را در نمی‌آورد، كه چرا زیاد خوردید؟ نه! از كیسه‌ی ما رفته، اگر از راه حلال باشد و از راه غشّ در معامله و دزدی نباشد، از راه خدعه نباشد، روز قیامت به ما چوب نمی‌زنند، آدم آنقدر بخورد كه بی حال شود و بیفتد، فقط می‌گویند كه عمرت را در این مسائل تلف كردی و نتیجه‌ای نبردی، غیر از آن صرف مال و بدست آوردن این متاع‌ها از راه حرام و خلاف رضای الهی و تجمّع و احتكار و كلاه گذاشتن سر افراد و افراد بدانند كه فردا این جنس ارزان می‌شود فوراً بیایند این جنس را بفروشند و فردا دودش در چشم دیگری برود و از این مسائل و بعد با بهانه‌های شرعی خب چه اشكال دارد و دیروز این‌طور نبود و هفته‌ی پیش نبود، این‌ها درست است سر افراد كلاه گذاشته می‌شود ولی سر این دو ملكی كه اینجا نشسته‌اند كلاه نمی‌رود،

 اینها خیلی قشنگ چنان در پرونده نه اینكه بنویسند كه شما روز قیامت پاكشان كنی، این‌ها از این مهرهایی هست كه می‌زنند و برجسته می‌شود، این‌ها پرونده را اصلًا جوری می‌كنند كه كاغذ می‌شود مهر، كاغذ خودش می‌شود مهر و امضاء و شهادت و این‌قدر هم این كاغذها محكم است كه هر چه فشار دهی نمی‌توانی آن را پاره‌كنی و گم كنی و بیندازی كنار و پرونده را قایم كنی و از این مطالب و این چیزها، نخیر آن‌ها كارشان خیلی دقیق و محكم و بدون اینكه خدشه درش بشود قضیه را همان طوری كه خدمت رفقا عرض كردم صاف می‌آورند می‌گذارند جلویت، یعنی شما را در آن لحظه قرار می‌دهند، عكس هم به شما نشان نمی‌دهند و فیلمش را هم به شما نشان نمی‌دهند و پرونده‌ای هم در كار نیست، این حرف‌ها هیچ نیست، «فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ‌ الانشقاق، ٧»، در روز قیامت نه اینكه مقصود پرونده است و بیاید و دو بال بزند، نه، یعنی آن جنبه‌ی وجودی كه در این دنیا با همان جنبه‌ی‌وجودی به این اعمال و رفتار اقدام كردی، همان حال دنیا را می‌آورند و تو را در آن حال قرار می‌دهند، یعنی چه؟ یعنی در روز قیامت همین مجلسی كه الآن ما داریم در ساعت یازده و نیم، همین مجلس را در روز قیامت ما را در این مجلس می‌نشانند آن وقت چه چیز را می‌خواهیم انكار كنیم؟ ما نشستیم، این را هم می‌توانیم انكار كنیم؟ من شما را می‌بینم و شما هم من را می‌بینید، این جای انكار است؟ روز قیامت همین مجلس در روز جمعه بیست و نهم رجب سنه‌ی هزار و چهارصد و بیست و نه هجری قمریه در بلده‌ی مقدّس قم، حضرت فاطمه معصومه سلام اللَه علیها، خداوند توفیق داده در امروز این جلسه برقرارشود، همین مطلب را همین جلسه را در روز قیامت می‌آورند، این معنای‌ فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ‌ كسانی كه رفته‌اند به جای اینگونه جلسات، رفتند در جلسات دیگر شركت می‌كنند، جلسه‌ی غیبت و جلسه‌ی تهمت و جلسه‌ی لهو و لعب و جلسه‌ی دو بهم زنی و جلسات و ارتباطات دیگر، همین روز جمعه بیست و نهم رجب در همین ساعت را در روز قیامت می‌آورند و آن وقت دیگر جای انكار نیست، كار ملائكه این است نه زیراكس برمی‌دارند نه فتوكپی می‌كنند و نه اینكه می‌آیند دست نویس و خط نویس و این چیزها