محوریت ارتباط انسان با پروردگار براساس رعایت حیثیات جمالیه و جلالیه

اگر پدر من این كار را نمی‌كرد من اینطور نمی‌شدم باید بیاییم و جواب بدهیم، اگر شوهر من این كار را نمی‌كرد من زده نمی‌شدم، حالا فهمیدید كه چقدر مسأله، مسأله مهمی‌است؟ اگر او این نحوه عمل نمی‌كرد و جور دیگری برخورد می‌كرد و با لطف با من برخورد می‌كرد در این گونه امور من دیگر .... یك همچنین تفكری نداشتم.

مگر ما چه هستیم و افكار ما را مگر چه تشكیل می‌دهد؟ افكار ما را ردّ و بدل‌ها و عمل و عكس العمل های شخصی ما با افراد تشكیل می‌دهد، چرا اینقدر در اسلام تأكید به اخلاق خوب شده است؟ چرا؟ چرا وقتی كه پیغمبر از منزل خارج می‌شدند همه بچه‌ها می‌آمدند بر سر و كول پیغمبر می‌ریختند؟ چرا بر سر و كول دیگران نمی‌ریختند چرا؟ این نه فقط به خاطر آن جاذبه معنوی و روحی و نفسی رسول خدا بود كه افراد را جذب می‌كرد، مسأله مهم تر اخلاق پیغمبر بود اینطور نبود كه پیغمبر رد بشود و می‌بیند بچه ای در اینجا هست و لگدی بزند و بگوید بلند شو می‌خواهم بروم، نه، همان احترامی‌را كه برای یك فرد چهل و پنجاه ساله می‌گذاشت همان را در همان حد برای این طفل خردسال قرار میداد چرا؟ چون آنچه را كه پیغمبر می‌دید ما نمی‌بینیم، آن به شخصیت فعلی این طفل و به آینده آن طفل نگاه می‌كرد، این دو را به هم ربط می‌داد و بعد احترام می‌گذاشت، بچه هم وقتی كه چنین اخلاقی را از شخصی می‌بیند چه می‌كند؟ خب نسبت به او علاقه مند می‌شود و توجه می‌كندو علاقه‌ی بچه هم این است كه از سر و كول او بالا برود این یك مسأله طبیعی است.

نماز ظهر پیغمبر دیر شده بود اصحاب آمدند دیدند كه در كوچه بچه‌ها ول نمی‌كنند و می‌گویند به ما گردو بده، پیغمبر حالا یك روز در جیبشان گردو گذاشته اند فردایش آمده اند كه همه بیایید و هبچه‌ها راه جمع می‌كردند پیغمبر آمد همدیگر را هم خبر می‌كردند و یكدفعه به جای پنج نفر پنجاه نفر می‌آمدند پیغمبر ول كند و بگوید كار دارم و نماز دارم و مردم و مؤمنین همه در صف منتظرند و بگوید معمنین با عین هم بگوید، منتظرند نماز بخوانم، پیغمبر به انتظار مؤمنین و مسلمانان نگاه نمی‌كرد نگاه می‌كرد این بچه الان در چنین وضعی در چه وضعیتی است و باید به او برسد نه به نماز مؤمنین، متوجه شدید؟