محوریت ارتباط انسان با پروردگار براساس رعایت حیثیات جمالیه و جلالیه

اینها جنبه های جلالی مسأله است، یعنی باید انسان حدّ و مرز را بشناسد، از حدود تجاوز نكند، در روابط اجتماعی نباید از حدود تجاوز كند، آمدن و دعوت كردن در منزل اگر برای زن و بچه‌انسان موجب ناراحتی هست و زن انسان تحمل این‌ها را می‌كند این اشكال دارد، این خلاف است نباید انسان بخاطر ارتباط خودش با رفیق كاری انجام بدهد كه این وزر او و اعباء و مشقات و صعوبات او بر زن و بچه او قرار گیرد، زن و بچه چه گناهی كرده اند؟ می‌خواهی برای رفیقت كار كنی خودت بلند شو كار كن، جلوی خواب او نباید گرفته شود و بگوید حالا كه فرض كنید آمده اند و غذا را ساعت دوازده می‌خوریم كه غلط است و باید ساعت نه و اینها خورد وباید زود خوابید نه اینكه گذاشت برای ساعت یازده و دوازده، التفات كردید اگر می‌بینی دیر شده است به عیالت بگو برود بخوابد و استراحت كند، خود شما بلند شو و بیا به پذیرایی از رفیقت بپرداز چه اشكالی دارد؟ انسان زحمت را بر دوش دیگران نباید قرار ندهد اگر او مریض است نباید انسان او را مجبور كند كه بلند شو چایی درست كن كه مهمان آمده، این عمل حرام است، اگر او احتیاج به استراحت دارد نباید انسان زن و بچه خود را مكلّف كند بر اینكه این خارج از متعارف و خارج از معتاد و خارج از حدود، این مشقتی بر عهده او قرار بدهد، انسان باید خودش انجام بدهد.

مرحوم آقا می‌فرمودند وقتی به جایی می‌رفتند نگاه می‌كردند می‌دیدند كه دیروقت است بر حسب اتفاق، می‌فرمودند به عیالت كاری نداشته باش و بلند شو برو هر چه هست خودت بیاور می‌خواهی غذا درست كن تخم مرغ درست كن ور دار بیار، نداری، نان و پنیر بیاور نباید به او تحمیل كنی ان شاءاللَه در مباحث آینده راجع به این مسائل خواهیم گفت كه یك لقمه با كراهت از دهان پایین برود چه اثرات سوئی تا روزها بلكه هفته‌ها بر نفس انسان این لقمه باقی می‌گذارد و حال سلوكی انسان را می‌گیرد اینقدر مسأله، مسأله مهم است، نباید آنها را انسان اذیت كند، نباید باعث ناراحتی آنها بشود و خودش برود كار كند، رفیق آمده خودش وردارد از یخچال نانی هست و ... هست بردارد و بیاورد، ما باید از بزرگان یاد بگیریم روش ما نباید روشی باشد كه باعث تنفر افراد خانواده بشویم نباید یك نحوه عملی انجام بدهیم كه به جای جذب كردن آنها و به جای ایجاد انگیزه در آنها به جای ایجاد داعی در آنها عملی انجام بدهیم كه بگویند این هم سلوكشان و اسلامشان و دینشان و مكتبشان، نه حسابی دارد و نه كتابی دارد و فقط به خودشان می‌رسند و بقیك را به حساب نمی‌آورند تمام اینها اثرات آینده ای كه بر اینها خواهد گذاشت و این اثرات آینده آنها را ترسیم خواهد كرد مسؤولش ما هستیم و روز قیامت دامن ما را می‌گیرد.