محوریت ارتباط انسان با پروردگار براساس رعایت حیثیات جمالیه و جلالیه

 امام حسن عسكری می‌فرماید من رضی عن نفسه كثر ساخطون علیه‌¹ آدمی‌كه از خود راضی است مردم از او كناره می‌گیرند، دیدید می‌گویند فلانی چقدر از خود راضی است و تا میخواهی با او حرف بزنی بی اعتنایی می كند و از همه توقع دارد، می‌خواهد همه برایش دستبوسی كنند و بلند شوند و اكرامش كنند، اگر وارد شود و برایش بلند نشوند در دلش كم كم نسبت به افراد موضع می‌گیرد، این چیست؟ این میشود آدم از خود راضی است، این دیگر این حرفها را نداریم تو هم یكی مثل بقیك، كثر ساخطون علیه سخط یعنی افرادی كه غضب و نفور یعنی تنفر، این زیاد میشوند حالا به جای این مسأله اگر انسان آن جنبه همبستگی و جنبه محبت را تقویت كند می‌بینیم افراد جذب می‌شوند. چقدر تأكید به اخلاق شده است و چقدر تأكید به نوع دوستی و مساعدت شده است، اینها برای چیست؟ برای آن مسأله جمال است.

 برای آن محوریت جمال است، چقدر تأكید به صله رحم شده است، برای مسأله جمال است، چقدر تأكید به كمك شده كمك به فقرا، برای تثبیت مسأله جمال است چقدر تأكید به محبت به خانواده و افراد خانواده شده است، برای مسأله جمال است تمام اینها برای آن مسأله است چقدر تأكید به بروز و ظهور جمالی در اجتماع شده است، انسان وقتی كه در اجتماع وارد می‌شود با رفیق وارد می‌شود همیشه با بوی خوش با رفیق برخورد كند، در حال نظافت برخورد كند، وقتی كه در یك مجلسی می‌خواهد شركت كند وقتی كه به دیدن رفیقش می‌خواهد برود همینطور لباس را نیندازد و راه بیفتد و برود، لباسی كه ممكن است چند روز آن لباس را پوشیده است، نه، برود در حمام دوش بگیرد و خود را نظیف كند،

 اینها مسائلی است كه باید همه را رعایت كند انسان، چون ممكن است انسان در بسیاری از اوقات، خود به واسطه انس و به واسطه عادتی كه با وضعیت خود دارد متوجه نشود، و دیگران متوجه این مسأله بشوند. و بسته به ایام و فصول طبعا تفاوت می‌كند این مسأله، برود در حمام دوش بگیرد و بعد لباسش را لباس تمیز بپوشد و عطر بزند و بعد برود، اینگونه انسان باید منزل افراد برود و اینگونه انسان باید در اجتماع ظاهر بشود، و همین طور نسبت به وضعیت خودش، سر و وضع خودش هم در محیط منزل و هم ... در محیط منزل اینطور نیست كه انسان به هر كیفیتی كه می‌خواهد باشد انسان اگر تنها باشد مسأله ای نیست خودش است و خودش، اما در محیط منزل افرادی كه در منزل هستند آنها هم حقی بر گردن انسان دارند، زن انسان، بچه های انسان، مادر انسان، پدر انسان، برادران انسان، خواهران انسان، آن افرادی كه آنجا هستند آنها هم همان اجتماع هستند در دایره محدودتر. انسان نمی‌تواند هر جوری در خانه راه برود و به هر كیفیتی باشد نه! همان مسأله اجتماعی و همان برخورد اجتماعی را باید در منزل مطابق با وضع منزل انجام بدهد نمی‌گوییم در منزل قبا و عمامه بگذارد سرش و عبا بپوشد، می‌گویند آقا شما خونه و بیرونت یكی شده است؟! نه، در