محوریت ارتباط انسان با پروردگار براساس رعایت حیثیات جمالیه و جلالیه

فقط و فقط در هنگام اذان صبح و اذان مغرب آن هم اذان مغرب كه اشكال ندارد به خاطر اینكه مردم، هغالبا! بیدارنده ولی در اذان صبح باز مؤذن می‌تواند برود در ایوان و در بالای مسجد بدون مكبر و بدون بلند گو اذان بگوید این مقدار در شرع به ما اجازه داده شده است رفقا، نه بیشتر، در زمان پیغمبر بلند گوهایی كه از یك محله تا یك محله دیگر می‌رفت كه نبود، مؤذن فقط در هنگام طلوع فجر برود و در بالا اذان بگوید این مقدار به ما اجازه داده اند و اضافه بر این اجازه نداده اند هر كسی میخواهد باشد، هر بیتی می‌خواهد باشد و دفتر هركه می‌خواهد باشد نصب بلند گو حرام است.

یك روز یادم است در مشهد بودیم، روز وفاتی یا عیدی بود، یكی از همین دوستان سابق مرحوم آقا خدا رحمتش كند بسیار مرد خوبی بود و برای خدا هم كار می‌كرد و كارش اخلاص داشت مرحوم آقای حاج میرزا حسن نوری، ایشان هم حجره ای مرحوم آقا بود وقتی كه در مدرسه حجتیك تحصیل می‌كرد ایشان هم درسی بود، بسیار مرد خوبی بود، اینطرف و آن طرف می‌رفت و بالاخره هم در مسیر تبلیغ كه داشت از قم می‌رفت در راه تصادف می‌كند و به رحمت خدا می‌رود خدا رحمتشان كند گاهی مرحوم آقا هم ایشان را دعوت می‌كرد یك وقتی كه ایشان به مشهد رفته بودند گاهی هم ایشان می‌آمد، و اتفاقا آن روزی كه می‌آمد ما خدا را شكر می‌كردیم الحمد لله كه ایشان آمد و دیگر منبر رفتن از دوش ماهبرداشته شده یكدفعه ایشان آمد و ما نشسته بودیم و قرار بود كه برویم برای صحبت كه یكدفعه آمد گفتم كه شما مردم می‌خواهند ... گفت من اصلا نمی‌توانم مریض هستم، گفتم اصلا امكان ندارد، آن بیرون در كه آقا نشنوند خلاصه ما با او صحبت كردیم، اصلا نمی‌شود شما بیایید و من بروم، انداختیم گردنش وقتی كه آمد نشست دیگر تمام شد، گفتش كه‌آقا مثل اینكه قرار است ما برویم آقا فرمود كه بفرمایید! خدا بیامرزد خیلی خوش صحبت و خوش منبر و خیلی شیرین بود و مرد اهل مطالعه و تتبع بود از همینها نبود كه صاف بروند بالای منبر نمی‌فهمند كه اول و آخرشان چه بود و از روزنامه و مجله بگویند و بیایند پایین، می‌رفت مطالعه می‌كرد و كتاب و تاریخ و داستان های آموزنده، روایات و امثال ذلك می‌خواند، خدا رحمتش كند چقدر واقعا اینها آدمهایی هستند كه جایگزین ندارند اینگونه افراد.!