نمونه‌های ریاضات شرعیه

الان وقتی می‌گویند خانم فلان این هدیه را آورد و قیمتش چند صد هزار تومان است، این دو جهت انجام میشود در آنجا، دو تأثیر، تأثیر اول نسبت به افرادی كه هدیه شان قیمتش پایین تر است و این احساس شرمندگی در نفس می‌كند دوم ضرری كه برای این بدبخت دارد، این بدبختی كه این را آورده یك مقدار می‌رود بالا از سایر افراد، خواهش می‌كنم قابل شما را ندارد! زهر مار! اگر قابل ندارد چرا اسمت را می‌گویند؟ اسم گفتن یعنی چه؟ چرا ما این آداب اسلامی‌را نباید رعایت كنیم؟ چرا نباید احترام مؤمن و عزّت نفس مؤمن را كه اینقدر در اسلام به آن تأكید شده است پیغمبر اینقدر تأكید كرده‌اند چرا نباید رعایت كنیم؟ اینقدر پیغمبر رعایت می‌كرد.

یكبار نشد رسول خدا بر سر سفره‌ای بنشیند و بعد از آن سفره تعریف كنند، الحمد لله، خدا بركتش را زیاد كند و شكر می‌كردند و می‌آمدند، چرا؟ چون سفره‌ها فرق می‌كند امروز می‌رود آنجا و فردا می‌رود جایی كه آن بنده خدا نتوانسته غذا مثل او درست كند، می‌گویند نه این یك مقداری پایین تر است و یك مقداری‌كمتر است، یا كیفیت غذا یا نوع غذا یا باید برای همه در یك سطح تعریف كنند یا اصلا تعریف ندارد خدا نعمتش و بركتش را زیاد كند خداحافظ، دعای پیغمبر اینچنین بود خدا بركتش را زیاد كند و عافیت و سلامتی بدهد و ایمان را زیاد كند و بركت به این منزل بدهد و بعد خداحافظ شما، حالا بیاید تعریف كند و فلان و برای آقا و برای خانم و برای گربه‌ی خانه هم شروع كنند به دعا و فلان كردن! اینها را نداریم.

دعا دعایی است كه امام سجاد علیه‌السّلام بعد از سفره رفقا بروند این را دنبال كنند نمی‌دانم در جلد چندم بحار است، نمی‌دانم در جلد هفده یا هجده بحار است در آنجا باید باشد دعای سر سفره ای كه امام سجادعلیه‌السّلام می‌كردند آن دعا را یاد بگیریم و همیشه آن دعا را بخواند یا نخواستیم بگوییم خدا بركتش را زیاد كند و خدا عافیت بدهد و خدا سلامتی بدهد و خدا ایمانت را زیاد بكند و همین و اضافه بر این! صاحب خانه اینجور بشود و آن جور بشود و مادر صاحب خانه و خانم صاحب خانه! اینها اضافات است اینها همه خارج از برنامه بودن است، باید انسان تشكر كند، شكر گذاری باید بكند ولی هر چیزی حدّی دارد نعمت را باید انسان از خدا ببیند پیغمبر و ائمه این كار را انجام نمی‌دادند، این می‌شود ادب اسلامی.