نمونه‌های ریاضات شرعیه

در كنار قبر اولیای خدا قرار گرفتن به معنای عرض حال و حاجت است و اظهار خشوع است و اظهار خضوع است، شما فرض كنید به قبر امام علیه‌السّلام می‌روید حمد و سوره می‌خوانید و به روحش پیغام برسد یا نه؟ شما كه در كنار قبر امام علیه‌السّلام می‌ایستید و زیارت می‌خوانید این زیارت به معنای تقریب نفس شما به این ساحت مقدس است یعنی من دارم خودم را به اینجا نزدیك می‌كنم، السلام علیك فلان السلام علیك فلان، ای كسی كه باید درود خدا بر تو باشد یعنی من خودم را در مقام نزدیكی به تو، با ادای این كلمات قرار دادم، خودم را دارم به تو نزدیك می‌كنم، تو در جایگاه رفیعی هستی كه دست من و امثال من نمی‌رسد بیا و دست مرا بگیر بیا و مرا نجات بده، بیا و مرا پیش خود ببر، از اماكن بعیده آمدم در اینجا برای اینكه ذلت و بدبختی و بیچارگی خود را به تو عرضه بدارم، این معنا. باید در كنار قبر اولیای الهی و عرفای باللَه و بامراللَه باید انسان این حالت را داشته باشد.

حضرت خدیجه سلام اللَه علیها كسی نبود كه آدم بگوید خدا ببخشد، چه چیز را ببخشد؟ حضرت خدیجه سلام اللَه علیها را باید رفت در كنار قبر آن مطهره ایستاد و از نفس قدسی او برای خروج خود از دنیا و تعلقات و رسیدن به قرب و مقام معرفت و توحید و ولایت و وارد شدن در این صراط و وارد شدن در این مكتب و استفاضه و استناره از جذبات و نفحات آن عالم و آن نفوس، استمداد كرد، این جور باید بایستیم در كنار قبر حضرت و همین طور سایر اولیا، فرقی نمی‌كند، در قبرستان علی بن جعفر فرض كنید كه قبر حضرت علی بن جعفر و مرحوم آقای انصاری رضوان اللَه علیه، حضرت عبدالعظیم حسنی كه طبق روایت امام هادی علیه‌السّلام كه فرمودند من زار عبدالعظیم بالری كمن زار الحسین بكربلا¹، عین روایت است، این است مسأله، باید رفت در آنجا و از نفس قدسی حضرت عبدالعظیم برای تصحیح و تصفیه و تزكیه و ارتقاء از عالم ماده و وارد شدن در ولایت استمداد كرد، نه اینكه بسم اللَه الرحمن الرحیم .... یك حمد و سوره خواندیم و به روح آن حضرت حمدی تقدیم می‌كنیم و بعد هم بر می‌گردیم خوشحال و منبسط از اینكه زیارت كردیم، این فایده ندارد، نه اینكه فایده ندارد فایده اش خیلی كم است، دو درصد فرض كن. نه! اینجور نباید انسان برود، انسان باید متوجه باشد كه چه می‌كند.