ضرورت ریاضات نفسانیه در مسیر سیر وسلوك الهى‏

 گویند بیا پیش من، جای دیگری نروی، بیا در روضه‌ی من، بیا در جلسه‌ی ما، در روز جمعه به جای اینكه جاهای دیگر بروید من بگویم بلند شوید بیاید اینجا، شلوغ‌تر بشود، كفش‌های دم در بیشتر بشود، ماشین‌هایی كه اینجا می‌آیند، همه بیایند ببینید كه چقدر اینجا زیادتر شده و افراد بیشتر آمدند، اینها همه چی است؟ دعوت به خود، این با فیلم و تئاتر تفاوتی نمی‌كند، چه اینجا فیلم پخش بكنند چه اینجا این مطالب باشد وقتی كه نیت این باشد مساله همین است، وقتی نیت این باشد تفاوتی نمی‌كند صورت مساله فرق می‌كند خود اصل قضیه تفاوتی ندارد،

 مگر پیغمبر نفرمود: تمام آنچه كه در امت گذشته اتفاق افتاده است طابقُ النَّعلِ بِالنَّعل‌¹ در امت من هم اتفاق خواهد افتاد، دوتا دمپایی كنار هم بگذارید چه فرقی می‌كند؟ هیچ فرقی نمی‌كنند، فقط یكی راست است و یكی چپ، حالا بعضی دمپایی‌ها درست می‌كردند كه چپ و راستش هم یكی بود در سابق، طابق النعل بالنعل یك میل فرق نمی‌كند، انحنا همان است، تدویر همان است شكل همان است، جنس همان است، همه‌اش همان است، وزن همان است، والغُذَّة بالغُذَّة تیرهای كه درست می‌كردند برای اینكه كمان‌دار داشته باشند همه‌ی آنها یكسان است همه‌ی آنها یك اندازه، بطوری كه اگر شما هركدام را بردارید و كنار همدیگر بگذارید تفاوتی برایش قائل نمی‌شوید، حضرت فرمودند: آنچه كه در امَم گذشته اتفاق افتاد همان امتحانات همان فراز و نشیب‌ها همان در امت من اتفاق می‌افتد بعینه، بدون اینكه تفاوت داشته باشد،

 حضرت موسی از دنیا رفت اول كسی كه در مقابل وصی حضرت موسی قد علم كرد زنش بود، ارتشبد فلان ... شروع كرد خلق‌اللَه را جمع كرد، زن حضرت موسی، لابد هم كه یك شبه چندتا درجه گرفت، آنكه پاسبان هم نبود از فردا شد ارتشبد و فرمانده‌ی كل قوای لشكر بنی‌اسرائیل و نمی‌دانیم قبطی‌ها و فلان، حركت، چه كنیم؟ برویم حكومت را از دست وصی حضرت موسی بگیریم، به این طرف و آن طرف نامه‌ها می‌نوشت، با افراد به این طرف و آن طرف، رفتند و آمدند در مقابل وصی حضرت موسی صف‌آرایی كردند، خون‌ها ریخته شد، جنگها انجام شد، بالاخره وصی حضرت موسی غلبه كرد و او را اسیر كردند و آوردند و گفت به حرمت حضرت موسی آزاد هستی و حساب و كتابت با خدا است.