ضرورت ریاضات نفسانیه در مسیر سیر وسلوك الهى‏

 هیچ نمی‌گوییم شاید راست گفته و چون راست گفته بروم ببینم چرا؟ و قضیه كجاست؟ این زحمت را به خود نمی‌دهیم، زحمت بالا آمدن را به خود نمی‌دهیم و این مصیبت است، درد ما و درد اجتماع ما این است كه اجتماع ما نمی‌خواهد خودش را بالا بیاورد، می‌خواهد همین‌جا بماند، می‌گوید من همین قدر هستم و همین‌جا می‌مانم، می‌گوییم بابا بالاتر از این هم وجود دارد، بالاتر، طبقه بالاتر، طبقه بالاتر، می‌گوید نه! همین‌قدر است و من می‌خواهم همین‌قدر بمانم، فكرم می‌خواهد در همین‌قدر باشد، ذهنم می‌خواهد در همین‌قدر توقف كند و اصلا بیش از این نمی‌خواهم، شما چه می‌گویید؟ نمی‌خواهم اصلا تو حرف بزنی، نمی‌خواهم اصلا تو مطلب بگویی، من می‌خواهم در این حد بمانم، این درد، دردِ ما است شیعه‌ی امیرالمؤمنین در یك حد خودش را نگه نمی‌دارد و بجای بالا كشیدن خود، دیگری را از بالا به زمین نمی‌كشاند و به جای ارتقاء روحی كه او باید پیدا كند، دیگران را از مرتبه ساقط نمی‌كند، ولی ما اینجور نیستیم، وقتی كه با یك واقعیت برخورد می‌كنیم، وقتی با یك قضیه برخورد می‌كنیم، وقتی با یك معنا برخورد می‌كنیم، چگونه جبهه می‌گیریم؟ می‌گوییم درست است یا نه؟ تا می‌بینیم نمی‌فهمیم، می گوییم این دروغ می‌گوید، این سواد ندارد، این اشتباه كرده، حالا فوقش هم بخواهیم خیلی نسبت به او حسن‌ظن داشته باشیم می‌گوییم اشتباه كرده، نمی‌گوییم عجب! شاید ما تا بحال اشتباه كردیم! این را نمی‌گوییم، عجب! ما اینجوری فهمیدیم برویم ببینیم‌