مكتب اسلام مكتب عقل گرایى، حریت و انتخاب است‏

یك مثالی برایتان بزنم فرض كنید الان یك هواپیمایی می‌خواهد حركت كند برود جایی، می‌خواهد در یك منطقه‌ای در یك قاره‌ای، در یك فرودگاه خاصی می‌خواهد بنشیند از الان كه نمی‌تواند آن خط باند را كه نمی‌تواند تشخیص بدهد، الان كه بلند می‌شود اتّجاهش باید متوجه قاره باشد حتی شهر هم نه، وقتی كه می‌رود و به آن قاره نزدیك می‌شود شهر را تعیین می‌كند، وقتی كه رسید به آن شهر، منطقه را تعیین می‌كند، وقتی كه رسید به آن منطقه آن جاده و باندی كه باید آنجا باشد آنجا تعیین می‌كند، هی می‌بینید چی شد؟ دقیق، دقیق، در این طول مسیر وقتی كه با موانعی برخورد می‌كند مسیر خودش را تغییر می‌دهد و باكی ندارد ابری برخورد می‌كند كه با این ابر نباید برخورد كند، ابرش برق دارد باید مسیر را تغییر بدهد و از آن طرف برود، به فضاهای اختلاف، دمای مختلف كه تولید باد می‌كند برخورد می‌كند، برای جلوگیری از خطرات ارتفاع بالا می‌برد، پایین می‌برد باك ندارد، چون راه دور است، مسیر دور است، می‌گوید الان قدری منحرف می‌شوم دوباره مسیر را درست می‌كنم، دوباره تصحیح می‌كنم، اما آنجایی كه می‌خواهد روی باند بنشیند دیگر نمی‌تواند بگوید یك كیلومتر می‌روم آن طرف‌تر و بعد مسیر را درست می‌كنم، پنج متر برود آن طرف‌تر سقوط می‌كند و تمام، آنجا باید چنان دقت كند كه چرخ بیاید روی آن خط وسط، آن دقت و آن ظرافتی كه آن موقع انجام داده طبعا آن ظرافت در اول نیست و نمی‌شود، به میزانی كه خداوند در ما علم و معرفت نسبت به حقایق و نسبت به دین و شرع قرار داده به همان مقدار به ما تكلیف داده و آن مقدار می‌شود ریاضت، همان یعنی ریاضت وقتی كه علم بالا رفت معرفت بالا رفت كتابهای مرحوم علامه را خواندیم فهمیدیم یك چیزهای دیگر هم هست فهمیدیم یك مطالب دیگر هست، ریاضت می‌شود دقیق‌تر چرا؟ الان رسیدی به آن شهر، باز وقتی كه بیشتر غور كردیم و بیشتر فكر را به كار انداختیم و بیشتر مراقبه كردیم، مدركات بیشتر شد، تجلیات علمیه پروردگار بیشتر شد، جذبات نوریه بیشتر شد، اینها رسید حالا دارد كم‌كم به آن منطقه می‌رسد و دقیقتر می‌شود لذا فرموده‌اند: حسنات الابرار سیئات المقربین كسانی كه در مقام مقرب هستند آن حسناتِ ابرار برای اینها گناه است حالا برای آن ابرار خودش ثواب است، برای آن كه این كار را انجام داده ثواب است.