مكتب اسلام مكتب عقل گرایى، حریت و انتخاب است‏

 نمی‌كند، اما اگر تو نباشی خدا هم می‌گوید: پس من هم كمكت می‌كنم اما این طرفی! پس من برای چی شیطان را خلق كردم؟ كه بیاید كمكت كند! نمی‌خواهی آن راه را بروی نرو عزیزم این راه را به تو نشان می‌دهم، افرادش هم برایت می‌فرستم كه خودت نمی‌بینی، می‌بینی این فكر الان آمد در ذهنت، بدبخت! خبر نداری، بیچاره! خبر نداری، از كجا آمد؟ می‌روی می‌بینی یك راه دیگر برایت باز شد، به‌به عجب! یك گناه دیگر برای تو آماده شد، بسترش آماده شد، شرایطش آماده شد! خدا این شرایط را آماده كرده؟ نه آقاجان! ما داریم، هردوجورش را داریم، جبرائیل را داریم، ملائكه‌اش را داریم، نفوس روحانی‌اش را داریم، نفوس مجرد و نورانی‌اش را داریم، شیطان هم داریم، ابالسه داریم، جنود شیطان داریم، پس اینها را كه بی‌خود خلق نكردیم، اینها را برای تو خلق كردیم، كه بیایند كمكت كنند، نمی‌خواهی كمك؟ می‌خواهی تنهایی انجام بدهی؟ همه‌ی اینها را ما درست كردیم‌ كُلًّا نُمِدُّ الإسراء، ٢٠، خدا خودش تصریح كرده این آیه هم از آیه‌هایی است كه باید بنویسیم، همه‌ی قرآن را باید بنویسیم و همه‌ی روایات ائمه را باید بنویسیم، واقعا همینطور است یك روایت شما از ائمه به من سراغ بدهید كه قابل نوشتن نباشد، یك روایت، من ده تا كتاب می‌نویسم به اندازه‌ی یك جو قیمت ندارد چرا؟ چون من كه امام نیستم، كلام امام علیه‌السلام كلام است، سخن معصوم علیه‌السلام آخرین سخن است و بس. و هردوی اینها (قرآن و قول معصوم) از ناحیه‌ی الهی است آن به یك قسم و كلام امام علیه‌السلام به قسم دیگر.

 این نهج‌البلاغه را بردارید نگاه كنید واقعا می‌شود در این نهج‌البلاغه انسان فكر بكند و تكان نخورد و زیرورو نشود؟ آن كلمات قصارش، آن مطالب آخرش، همه‌اش دیگر، توحیدی و اجتماعی و اخلاقی همه‌ی اینها كُلًّا نُمِدُّ هؤُلاءِ وَ هَؤُلاءِ مِنْ عَطاءِ رَبِّكَ وَ ما كانَ عَطاءُ رَبِّكَ مَحْظُوراً الإسراء، ٢٠ یا آیه قبلی‌ مَنْ كانَ يُرِيدُ الْعاجِلَةَ عَجَّلْنا لَهُ فِيها ما نَشاءُ لِمَنْ نُرِيدُ ثُمَّ جَعَلْنا لَهُ جَهَنَّمَ يَصْلاها مَذْمُوماً مَدْحُوراً الإسراء، ١٨ وَ مَنْ أَرادَ الْآخِرَةَ وَ سَعى‌ لَها سَعْيَها وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ كانَ سَعْيُهُمْ مَشْكُوراً الإسراء، ١٩ این آیات را آدم می‌خواند به قول مرحوم آقا بندبند تن انسان به لرزش می‌افتد، خدا می‌گوید خیال نكن ما فقط توفیق رفتن به بهشت و سعادت و رضا را به تو دادیم، آن طرف بیفتی، چهارنعله دنبالت می‌دویم، آن طرف بخواهی بیفتی چنان سُرِت می‌دهیم با دویست كیلومتر سُر بخوری! هردویش است، كسی كه این دنیا را بخواهد من كان یرید العاجله، عاجل یعنی همین دنیا از عجله می‌آید همین الان، كسی كه این دنیا را بخواهد عجلنا له ما برایش تهیه می‌كنیم ولی نه اینكه بخواهد زمین و زمان را به هم بریزد، بله بنده می‌خواهم الان تمام كره‌ی زمین در اختیار بنده باشد و بنده حاكم و سلطان اقیانوسیه و امریكا و استرالیا و به اینجا هم كه شد اكتفا نمی‌كنم می‌خواهم ماه را هم بگیرم خورشید و سیارات و افلاك و همه را بگیریم حد یقف كه ندارد، می‌خواهم همه جا را بگیرم، نه این خبرها نیست یك حدی برایت گذاشتیم تا بخواهی از این حد تجاوز كنی یك عزرائیل داریم اینجا، پشت اتاق ایستاده، فرض بكنید افرادی داریم در آنجا، تو می‌خواهی فرض بكن بروی فلان جا را بگیری؟ نه آقاجان! خیلی مانده بروی بگیری، قضیه هم اینطور نیست، نه! ولی در آن حدی كه می‌خواهی جلویت می‌بریم اما نه اینكه بخواهی به همه‌ی آنچه كه بخواهی برسی، بالاخره دنیا هم‌