اساس تفكر اسلامى بر اساس تعاضد بقاء و كمك به هم نوع‏

 حالا این ریاضتش می‌شود چی؟ می‌شود ارده‌شیره یعنی نباید به این گفت این چقدر آدم زاهد و عابدی است كه دنیا را كنار گذاشته نه دنیای او این است، دنیای او الان شده در آن كاسه‌ای كه دارد این نوع غذایی كه ما اصلا ماه به ماه می‌گذرد و نمی‌خوریم، خود من اگر سال بیاید شاید یك ارده‌شیره نخورم، فرض كنید كه حالا نسبت به این قضیه خیلی بی‌تفاوت باشم ولی همان دنیای او، همان نفس او، همان وضعیت او چی است؟ همین است، هیچ تفاوتی نمی‌كند یعنی از نقطه نظر تعلق به مسائل نفسانی بین او و بین كسی كه یك غذایی برای خودش تهیه می‌كند كه فرض كنید میلیونها برای یك دانه غذا بخواهد پول بدهد، بعضی از غذاها الان این طوری هستند هر یك غذایی میلیونها خرج برمی‌دارد تا این كه به دست فلان شخص برسد یك چنین وضعیتی، از كجا بیاید و نمی‌دانم چه مرحله‌ای طی بكند و از فلان جای دنیا بیاورند و ... این یك كاسه ارده‌شیره او با آن صرف میلیونها هردو یكی است هیچ تفاوتی ندارد ملائكه هر دو را به یك حساب می‌نویسند هردو را به یك حساب برای او درنظر می‌گیرند، هردو را به یك حساب، از نظر حلال و حرام بودن یك مطلب است، ولی از نظر تعلق نفس نسبت به این یك مطلب دیگر است و حساب یكی است.

 من یك وقت ممكن است خیلی نسبت به نان و سیب‌زمینی علاقه داشته باشم اصلا فرض كنید كه [غذایم‌] صبح و ظهر و شب آن باشد، اگر به من نگاه بكنند می‌گویند چه آدم زاهد و عابدی است ولی نه، آن نان و سیب‌زمینی با آن گران‌ترین غذا هردو یكی است ملائكه آن چه را كه می‌بینند آن نیت و خواستی را می‌بینند كه پشت این مساله پنهان است، ما نمی‌بینیم آنها می‌بینند آنچه را كه من می‌بینم فرض كنید فلان غذای متلوِّن است یا نان وپنیر است، نان و پنیر در كنار او برای من و چشم من مُعجِب است و غریب می‌نماید و توجه مرا جلب می‌كند آنچه را كه ملائكه توجهشان جلب می‌كند نان و پنیر او نیست آن حقیقتی است كه این دو غذا بر اساس آن حقیقت آماده شده، آن نیتی است كه این دو برای او آماده شده، آن هدفی است كه بر اساس آن هدف، این غذای سبك و ساده تهیه شده، آن را دارد می‌بیند و چه بسا ممكن است هزارها مرتبه آن چه را كه خیلی در نزد ما سهل و ساده و بسیط و غیرقابل اعتبار و ارزش هست گران‌تر و سنگین‌تر و با وِزر و وِبال‌تر از كار دربیاید از آن غذایی كه یا از آن چیزی كه ممكن است برای موقعیت ما و برای وضعیت ما، آن دور از شؤون عادی زیستن و زاهدانه زیستن و بی‌تكلف‌زیستن بنماید.