تقنین احكام در ادیان الهى بر اساس توحید

یك روز هنوز این مطالب چاپ نشده بود، عرض كردم زمان، زمان گذشته بود و این مطالب ایشان در زمان انقلاب، اینها بعد كم‌كم تنظیم شد.

یك وقت مرحوم آیت‌اللَه مطهری (ره) كه در منزل ما بودند، چون هفته‌ای یك مرتبه ایشان می‌آمدند در منزل ما و ارتباط داشتند، ارتباط وثیقی بین ایشان و مرحوم والد بود و گاهی هم ما می‌رفتیم می‌نشستیم، چایی می‌بردیم و چند دقیقه‌ای می‌نشستیم و می‌رفتیم. دیدم ایشان معادشناسی را آوردند و دارند به آقای مطهری نشان می‌دهند و ایشان نگاه می‌كنند. آقای مطهری همین كه داشتند نگاه می‌كردند خیلی مبتهج و اینها بودند. بعد یك مرتبه من دیدم ایشان گفتند: آقا این مطالب را مناسب نیست كه شما اینها، روضه‌هایی كه در اینجا دارید، روضه‌هایش را حذف كنیم و مطالب سلسله‌وار و یك‌نواخت باشد تا صورت كتابی خودش را حفظ كند؟!

ایشان گفتند: نخیر آقا تمام آن صحبتی كه شما می‌بینید، آن نمكش همین روضه‌ای است كه این خواننده زمانی كه به این روضه می‌رسد. تأثیر این مطالب در وقتی است كه این خواننده به این ذكر مصیبت سیدالشهداء برسد و از آن اتصال با این كلمات به آن نفس مطهر بیاید و این مطالب را در خود ثبت كند و جذب كند و نگه دارد. ایشان گفتند: بله بله و قبول كردند، ولی من خیال می‌كنم ایشان باز مسأله درنیافتند. خلاصه مسأله آنطوری كه موردنظر ایشان بود، و این حقیقتی است. حالا پذیرفتند. وشاید هم اشتباه از من است كه تصور كردم به این نحوه بوده، ولی آن جنبه‌ای كه در اینجا مورد نظر اولیاء الهی است، این قضیه است كه مسأله همه‌اش اتصال به آن خاندان است.

مرحوم قاضی می‌فرمودند: تمام وجب به وجب صحن سیدالشهداء را من خوابیده‌ام. اینهایی كه این بزرگان را خارج از اسلام می‌دانند، بیایید ببینید اینها چه كسانی هستند! این عارف بزرگ كه یكی از آثارش را همین چندروز پیش دیدیم، این مرحوم آیت اللَه بهجت رحمة اللَه علیه كه ما با ایشان خیلی مرتبط بودیم و ایشان هر وقت مشهد مشرف می‌شدند به دیدن مرحوم آقا می‌آمدند، و ما گاه‌گاهی كه در مجالس آنها بودیم خیلی بهره می‌بردیم از این ارتباطات. در این وضعیت همه مشاهده كردند این استقبال مردم و این حال و هوایی كه بود همه برای اتصال ایشان به مرحوم قاضی بود. بله، بقیه مردم هم از دنیا می‌روند، ولی این‌طوری نمی‌شود. اینكه در این مسأله بود، حال و هوایی داشت، صحبت‌هایی كه می‌شود در دور و بر یك همچنین شخصیتی، همه‌اش مربوط می‌شود به مرحوم قاضی. آن اصل ایشان است. آن حال و هوای مرحوم قاضی بوده كه در یك همچنین شخصیتی اینطور متبلور شده و مردم را اینطور به سمت خود كشانده. این كفایت نمی‌كند؟! برای انتباه این مسأله كفایت نمی‌كند؟! باید چشممان را باز كنیم و بدانیم كه خلاصه ما مجاز را با حقیقت اشتباه نگیریم، و اصل را با فرع عوض نكنیم، و بدانیم كه به قول معروف: