تاثیر اعمال و رفتار در صورت برزخى و جنبه ملكوتى نفس

 كرده‌اند مال آنها است. اینها را خدا انشاءاللَه برای ما قرار نداده است. الحمدلله از این نظر می‌توانیم بگوییم كه ... البته انشاءاللَه با اتكاء بر خدا و ائمه و موالیان و توسل، خلاصه بدون در نظر گرفتن آنها كه اصلا هیچ ...، انسان می‌شود مثل یكی از همین‌ها و بدتر، بدتر! بدتر از اینها، با اتكاء به آنها، با التجاء به آنها، با توجه به آنها، با استمداد از قوای خدادادی و قوه عاقله كه فاصل بین حق و باطل است و آن قوه عاقله است كه فصل الخطاب است. آن قوه عاقله كه در وجود انسان است، مقام ولایت هم دست انسان را می‌گیرد، لطف خداوند هم شامل انسان خواهد شد، تمام ملائكه هم به یاری انسان خواهند آمد و خلاصه انسان را می‌برند در همان جایی كه انشاءاللَه خداوند قسمت همه ما بكند. انشاءاللَه.

 خب این افراد كه الان در یك همچنین وضعیتی هستند، بدلیل كارشان است، این عملی را كه شخص انجام می‌دهد، آتش را از او می‌زداید، یك دست بر سر بچه یتیمی بكشد، خدا زندگی او را از این رو به آن رو می‌كند. ببینید كار كجاست؟! زندگی او را از این رو به آن رو می‌كند. در مقابل كسی كه بچه‌ای را یتیم كند، ای وای! ای وای! ای وای! ای وای، ای وای كه دیگر جبرئیل هم بیاید نمی‌تواند دردی از او درمان كند. كسی كه بچه‌ای را یتیم كند، زنی را بی‌شوهر كند، شوهری را بی‌همسر كند، مادری را بی‌فرزند، این آه مادر دودمان او را بر باد خواهد داد. آه آن پدر دودمان او را نابود خواهد كرد و به خاكستر سیاه خواهد نشاند. خدا جای حق نشسته است. خدا جای حق نشسته.

 اینها آقا جان مال خلاف كردن است. مال عمل خلاف انجام دادن است. مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعاً وَ مَنْ أَحْياها فَكَأَنَّما أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعاً¹ «كسی كه یك نفس مومنه‌ای را به قتل برساند، مثل این است كه تمام دنیا را به خاك و خون كشیده است» و «كسی كه زنده كند یك نفس را، یك نفس مومن را، مثل این است كه همه را زنده كرده است. چقدر قضیه فرق می‌كند؟!