تاثیر اعمال و رفتار در صورت برزخى و جنبه ملكوتى نفس

 آن هدف شیطانی مانع و رادعی دیگر وجود نداشته باشد. برای رسیدن به آن هدف ظلمانی دیگر مانعی نیاید و جلوی او بایستد. می‌آید اینطور كنار هم می‌چیند مسائل را. این كار عقل است ولی عقلی كه در سیطره و سلطه شیطان واقع شده، نه عقلی كه مغلوب و در سیطره و تسلط قوای رحمانی و ملائكه ربوبی قرار گرفته است و از ناحیه آنها دارد هدایت می‌شود. از ناحیه آنها خط و خطوط و فركانسها دارد برایش یكی یكی می‌رسد و از ناحیه آنها دارد آن نقطه‌هایی را كه باید چیده شود، از آنجا برای او می‌آید. خب طبیعی است وقتی كه شخصی به یك همچنین مسئله‌ای برسد، خطا هم نمی‌كند، خلاف هم نمی‌كند. چون از اول نفسش نفس روحانی بوده، نفسش نفس نورانی بوده آثار خارجی آن هم طبعا همینطور خواهد بود.

 بنابراین تمام كارهایی را كه انسان انجام می‌دهد، در راستای همین قضیه باید قرار بگیرد. آن جنبه نورانی مسئله باید مورد توجه بشود.

 امام صادق علیه‌السّلام كه نسبت به غذا در اینجا توصیه می‌فرماید، همان طوری كه عرض شد خب غذا یك مطلب است، تمام كارها بر همین اساس شكل پیدا می‌كند. تمام امور ما بر همین اساس ترسیم می‌شود. همه افعال و تصرفات ما در همین مسئله و در همین راستا قرار می‌گیرد.

 مرحوم آقای انصاری می‌فرمودند: انسان از یك چایی كه می‌رود منزل بعضی‌ها می‌خورد، می‌فهمد كه زن صاحبخانه با عشق و علاقه آن را دم كرده یا با كراهت دم كرده، یك چایی! این را خیلی‌ها نمی‌فهمند. همین كه زن صاحبخانه بدش می‌آمده، خسته بوده یا اصلا مسئله داشته یا اینكه خوشش نمی‌آمده یا به هر شكل دیگر، این بلند شدن و در محذور امر شوهر قرار گرفتن: آخ! این هم وقت داشته این موقع شب آمده و از زندگی ما را انداخت و از استراحت انداخت ... هیچ فكر نمی‌كند اگر چایی درست نكنم می‌گوید، بعدا به زنش می‌گوید كه چایی هم برای ما نیاوردند. چایی درست می‌كند و هی غر می‌زند، غر می‌زند. این نفس‌هایی كه می‌كشد، این قدمهایی كه برمی‌دارد، این حركت، هر كدام از اینها یك سمی است كه در این چایی می‌ریزد. یك، دو، سه، چهار، این چایی كه می‌بینید كه خیلی خوش رنگ است، خیلی مال خود چایی نیست، این رنگ سیاهی كه پیدا كرده این آن سمهایی است كه هی ریخته شده و الا چایی كه رنگش شفاف‌تر است و نشان می‌دهد كه با چه صفا و با چه نورانیتی درست شده.