تبیین صحیح معنای «زهد و تقوا» و حکمت تشریع مساله ازدواج

 بلند شو، مرحوم آقای حداد به بنده فرمودند كسی كه بین الطلوعین بیدار نباشد آن روز رزق ندارد نه منظور از رزق، نان و آب است آن رزقی كه برای حیات او و برای رشد او در آن روز و برای بقاء روح و معنویت در آن روز قرار می‌دهند این را در بین الطلوعین می‌آورند حالا اگر انسان مریض است، كسالت دارد، وقتی طلوع آفتاب می‌زند یك ساعت بخوابد یا مثلًا فرض كنید یك قدری می‌گذرد یا بین صبح و بین ظهر اگر مجال پیدا می‌كند كه خیلی مستحب هم هست قیلوله بسیار مستحب است ولی كسانی كه بین الطلوعین می‌خوابند آن روز از رزق معنوی محرومند، حتی ایشان به مرحوم پدرمان می‌فرمودند، من خودم داشتم می‌شنیدم، من داشتم می‌شنیدم كه فرمودند: آقا حتّی بچّه‌های كوچك و اطفال را هم بیدار كنید، حتّی بچّه‌های كوچك و اطفال را بیدار كنید، بعد مرحوم آقا می‌فرمودند آخر اینها خوابند بعد می‌آیند خلاصه بهم می‌ریزند، ایشان می فرمودند: خب با یك لطافتی با یك لطفی با یك وضعیتی كه خلاصه خیلی هم ... یعنی این قدر تأكید داشتند بر وضعیت خواب آنها كه به نحوی باشد كه بتوانند اینها هم استفاده خودشان را در آن روز ببرند، خب مسائل زیاد است.

 مطالب را به عنوان مقدّمه عرض كردیم و این مسئلة جنبة مقدّمی داشت برای وارد شدن در آن بحث تغذیه كه انشاءاللَه اگر توفیق داشته باشیم در مواقع خودش، خدمت رفقا خواهیم بود و تا حدودی از این مسائل، آن چه را كه شنیدیم و آن چه را كه در اخبار آمده و از ائمّه علیهم السلام در این مسئله رسیده، خدمت رفقا عرض خواهیم كرد، نگاه به ساعت كردم دیدم كه دیر شده و منتهی چون دیگر محرم نزدیك شده، گفتم كه اگر یك چند كلمه‌ای هم راجع به محرّم و كیفیت عزاداری و واقعة این حادثة منحصر به فرد در تاریخ خدمت رفقا بگوییم از باب تذكّر بی مناسبت نیست.