تبیین صحیح معنای «زهد و تقوا» و حکمت تشریع مساله ازدواج

ازدواج موقّت، ازدواج سیاسی نیست، حكمی است از احكام اسلام، مثل ازدواج دائم می‌ماند، مثل سایر محلّلات می‌ماند، مثل سایر محرّمات می‌ماند مثل همه احكام مؤبد و دائمی می‌ماند و خلیفة ثانی از سر خود و عناداً این مطلب را زیر پا گذاشت، در سنّت رسول خدا بوده است و حتّی در زمان خلیفة اول هم این مسئله بوده و او وقتی كه آمد تصریح كرد كه متعتان كانتا محلّلتین فی زمن رسول اللَه و أنا احرّمهما، دو متعه بوده كه یكی متعة عمرة تمتّع و دیگری متعه نساء كه هر دو در زمان رسول خدا بوده و اولی برای افرادی است كه بعد از شوال به حج مشرّف می‌شوند و قصد حج دارند، عمرة آنها عمرة تمتّع خواهد بود، البتّه برای بعضی از افراد ولی بعض دیگر قِران خواهد بود، این عمرة تمتّع به این معنا است كه انسان وقتی كه از انجام عمره فارغ می‌شود تا وقت حج می‌تواند از احرام بیرون می‌آید و فقط از مكّه نباید خارج بشود ولكن تمتّع با نساء ایرادی ندارد و اشكالی ندارد، منتهی ایشان از باب آن مسائل خاص و مسائل شخصیه و افكار خاصّی كه ایشان داشتند، این را تحریم كردند و حكم خدا را برداشتند و از رسول خدا سبقت گرفتند و پا را بالاتر از مقام رسالت و پیغمبری گذاشتند! حالا گاهی از اوقات این جوری هم می‌شود! و ایشان انجام دادند دیگر و لابُد حكم خدا را بهتر از رسول خدا شناختند!! و تعجّب این است كه چگونه بسیاری از این سنّت تبعیت می‌كنند، این باعث تعجّب است و همین طور مسئلة دیگر عبارت است از متعة نساء كه همان ازدواج موقّت است، ازدواج موقّت هم به موازات با ازدواج دائم دراسلام تشریع شده و حكمش آمده و حلالُ محمّدٍ حلالٌ الی یومِ القیامی بوده و حرامُ محمّدٍ حرامٌ الی یوم القیامی بر این مسئله هست منتهی خب علی كل حال ایشان هم در این جا بالاتر از حكم الهی و بالاتر از كلام وحی و بالاتر از كلام رسول خدا به تشریع پرداختند و خود را هم طراز با رسول خدا در اینجا قلمداد كردند و آمدند و این مسئله را تحریم كردند و جالب این است كه می‌گوید أنا أحرّمهما! من اینها را حرام می‌كنم!، ای كاش می‌گفتی من منع می‌كنم، من جلوگیری می‌كنم، من مخالفت می‌كنم، دیگر نبایست بگویی كه من اینها را حرام می‌كنم، این حرام می‌كنم یعنی همان طوری كه رسول خدا حلال كرد من هم مثل او می‌آیم حرام می‌كنم و هیچ تفاوتی بین من و بین رسول خدا نیست!، خب حالا دارد حساب و كتابش را پس می‌دهد و بعد می گوید: أُعاقبُ عَلیهما یعنی و بر آنها عقاب می‌كنم، یعنی اگر كسی متعه انجام بدهد من حدّ جاری می‌كنم، این معنا معنای عقاب است، اگر كسی اقدام به ازدواج منقطع بكند من حدّ زنا بر او جاری خواهم كرد، ببینید به كجا انسان می‌رسد كه فرد باید برای انجام دادن حكم شرعی الهی حدّ زنا بخورد، باید عقاب شود و باید معاقب شود كه چرا به دستور پروردگار عمل كردی؟! چرا به دستور شرع عمل كردی؟! باید از خدا بترسیم خلاصه، اینها همه برای ما عبرت است و عجیب است كه تاریخ همه چیز را نشان می‌دهد، همه چیز را بیان می‌كند و همه چیز را در اختیار انسان قرار می‌دهد.