تبیین صحیح معنای «زهد و تقوا» و حکمت تشریع مساله ازدواج

این روح را كی می‌دهد؟ این روح را آن تمسّك به سیدالشّهدا در انسان ایجاد می‌كند، وقتی كه انسان می‌آید در قضیة كربلا وقتی كه خودش را می‌چسباند به حریم سّیدالشّهدا، وقتی كه خودش را قرار می دهد در آن خیمه آن حال و هوا می‌آید این را می‌گیرد، آن حال و هوایی كه هیچ گونه غلّ و غشّی در آن وجود ندارد، هیچ گونه مزجی در آن حال و هوا وجود ندارد، چون گفتیم قضیة كربلا خالص خالص بود، خالص خالص بود، در جنگهای رسول خدا خالصی وجود نداشت، هم خالصی بود هم ناخالصی، مگر نبودند؟ در جنگهای امیرالمؤمنین همه خالص بودند؟ نه، اگر خالص بودند كه آن قضیة صفین و نهروان به وجود نمی‌آمد، اگر خالص بودند كه در قضیة جمل كه نمی‌آمدند بگویند آقا ما با شما نیستیم، اگر خالص نبودند در خود ركاب رسول خدا كه نمی‌آمدند آن پنجاه نفری كه در بالای كوه احُد هستند برخلاف دستور رسول خدا از آن جا پایین بیایند پس معلوم است خالص نبود، دیگر، اگر خالص بود همان بالا می‌ماندند، اگر خالص بود كه رسول خدا نمی‌فرمودند این شهید راه خر شده است، طرف رفته بوده الاغ را ...، الاغ قشنگی بوده اتّفاقاً آن زد و انداختش، حضرت فرمودند نه بابا این برای خر رفته، ولی در قضیة عاشورا ما ناخالصی نداریم، كدام ناخالصی بوده؟ تمام ناخالصیها شب عاشوار همه رفت، تمام شد، همه رفت و تمام شد، حتی یك نفر ماند كه آمد به سیدالشهدا گفت من با شما هستم تا وقتی كه احساس كنم شما می‌توانید غلبه كنید، حضرت فرمودند میل خودت است و او هم در روز عاشورا شهید نشد، ابداً این جوری هردم بیلی نیست كه هر كه اینجا آمد بروید و بزنید و همه شهید بشوند، نخیر تو گفتی كه من هستم با شما تا وقتی كه احساس بكنم، ما تمام ملائكه را موظّف می‌كنیم تو را از تمام شمشیرها و نیزه‌ها نگه دارند خیال كردی همین جور كشك است؟! قضیه عاشورا و هر كی بیاید و یكی به او تیر بخورد یكی به‌او نخورد، نه آقا، به تمام ملائكه من دستور می‌دهم كه نگذارند زخمی بر بدن مبارك تو بیاید كه متأثر و متألم بشوی نگهت دارند حفظت كنند، ولی تمام ملائكه بیایند جلوی تیری كه به گردن علی اصغر من می‌خورد بگیرند من نمی‌گذارم، می‌گذارم بخورد، حالا فرقش را فهمیدید؟!! تمام ملائكه آمدند نگذاشتند تیر به گردن علی اصغر بخورد، چون می‌دانستند اگر بخورد زمین و آسمان به هم دوخته می‌شود حضرت همه را كنار زد تیر را صاف آورد، باید بخورد، این فرق بین قضیه عاشورا و بین سایر قضیه‌هاست. در قضیه امام حسین مخلوط وجود ندارد، در قضیة امام حسین قاطی وجود ندارد، هر چیزی در جای خودش، دقیق، حالا ما می‌توانیم این قضیه را دیگر قاطی كنیم با سایر قضایای دیگ، ر می‌توانیم تشبیه كنیم؟ می‌توانیم؟ نه.