دیدگاه مکتب عرفان نسبت به مساله تغذیه و پرهیز از افراط و تفریط (٢)

امام سجّاد علیه‌السّلام در كربلا مریض افتاده بود و حركت نمی‌توانست بكند، وقتی كه آمدند و سیدالشهدا را به قتل رساندند و آمدند و زدند و خیام را به هم زدند و آتش زدند و دنبال بچّه‌های امام حسین كردند و آنها به بیابان فرار كردند و این حرفها رسیدند به یك خیمه نیمه سوخته نگاه كردند دیدند یك زنی در این خیمه می‌رود و می‌آید خیمه امام سجّاد بود، شمر آمد در كنار آن خیمه ایستاد و به عمر سعد رو كرد گفت این یكی مانده دیگر خب این را هم كلكش را بكن تمام كنیم دیگر چیست این یكی مانده! آن جا حضرت زینب آمد و خودش را حائل كرد و چه كرد و عمر سعد گفت این مریض است بگذریم یعنی همین آقایی كه دارد این حرف را می‌زند قبلًا سر پدر همین را بریدند خیلی راحت، سر پسر پیغمبر را راحت، خیلی راحت آقا، خیلی هم خوشش می‌آمد و كیف هم می‌كرد یعنی ناراحت نبود و بعد هم می‌آید می‌گوید این كیست كه آمده افتاده وبال ما است، مریض است حالا فردا می‌خواهیم چكارش كنیم، مسئله چه می‌شود؟ این آقایی كه امام جماعت بود در كوفه، پشت سر او نماز می‌خواندند، چه شد كه به این جا رسید؟ ما فكر كنیم خب فكر كنیم كه چه می‌شود كه انسان .... این افتاده مریض است، فردا بایستی كه بلندش كنیم سوار شتر كنیم ببریم. این را بزنیم راحتش كنیم!! این همین است، اینها كم كم می‌آیند می‌آیند جلو آن زیبایی‌هایی كه برای آنها ابتدا زیبا است كم كم زیبایی خود را از دست می‌دهد جاذبه‌هایی كه خدا در فطرت و سرشت آنها قرار داده این جاذبه‌ها كم كم برمی‌گردد و در مقابل یك مسائل دیگری شروع می‌كند به جوانه زدن، آنها چیست؟ قساوت، شقاوت، بی‌عطوفتی، بی‌فرهنگی، آن ادب می‌رود و جایش را به بی ادبی می‌دهد، آن رحمیت می‌رود و جایش را شقاوت می‌گیرد، آن انسانیت می‌رود توحّش می‌آید، آن شروع می‌كند به جوانه زدن، جوانه بزرگ می‌شود بزرگ می‌شود، كم كم نهال می‌شود، كم كم بزرگ‌تر می‌شود، كم كم درخت می‌شود، درختی كه چند نفر بایستند نمی‌توانند دست‌هایشان را بگذارند به هم برسند، می‌رسد این درخت به هر مقدار كه بزرگ‌تر می‌شود این درخت به همان مقدار هم می‌تواند كارهای مهمتری بكند! تا جایی كه پسر پیغمبر را هم به قتل می‌رساند باكیش نیست، هیچ باكیش نیست در حالی كه آن زیبایی آن به جای خودش باید بماند، خدا این گل را زیبا قرار داد حالا ولی‌خدا وقتی به مقام توحید می‌رسد این زیبایی از بین می‌رود و تبدیل به كراهت می‌شود؟ نه، تازه بیشتر لذّت می‌برد از یك گل.