خصوصیات ماه مبارک رمضان در دیدگاه اهل معرفت

 مشغول مسائل دیگر شدن مشغول جوانب و حواشی شدن و الا اگر فرض كنید كه این ضبط یك گوشه باشد و كسی هم متوجه نشود، البته این دستگاههایی كه فعلا هست این مطالب را حل كرده، ولی آن موقع مثلا دستگاههای ضبط بزرگ بود مورد توجه بود، عمومی نبود، كم بود، مثلا اگر می‌آوردند ضبط می‌كردند برای افراد یك دیدگاه دیگری داشت، آن زمانها را آنهایی كه سنی دارند خب یادشان است، خب امروزه مسائل خیلی بدیهی و پیش پا افتاده است ولی آن زمانها اگر می‌آوردند یك كسی كیفی دستش بود همه نگاهش می‌كردند كه حالا چی آن لا گذاشته، می‌خواهد چكار كند، خیلی مهم بود، خیلی قضیه غیرعادی می‌نمود، و تمام فكر ایشان و بزرگان به طور كلی در این گونه مجالس حذف زوائد و حواشی و پرداختن به آن اصل و متن بود. الان ما در مجالسی كه نگاه می‌كنیم فرض كنید كه یك خطیبی دارد صحبت می‌كند مثلا شخصی دارد روضه می‌خواند یكی از این دوربینهای یك متری برمی‌دارند و دو نفر این طرف و سه تا آن طرف و بچرخ به آن طرف و ... این دیگر چیزی برای كسی باقی نمی‌گذارد، یا مثلا یكی آن طرف یكی این طرف یكی از بالا بگیر یكی از زیرش بگیر یكی از آن دمش بگیر خب این دیگر اصل تبدیل به حواشی می‌شود، به زوائد می‌شود.

 بنده در یك مجلسی رفته بودم سابقا عصر عاشورا بود در تهران منزل یكی از آقایان فوت كرده خدا رحمت كند آدم خوبی بود ولی خب بعضی‌ها توجه ندارند، التفات ندارند به این مطالب، خیلی از آقایان نشسته بودند، افراد نشسته بودند، علما نشسته بودند، ما كه آمدیم یك گوشه در آن طرف نشستیم، آن منبری هم روضه می‌خواند اتفاقا روضه قشنگی هم می‌خواند باحال بود روضه او روضه با حالی بود خود او معلوم بود كه خودش هم متغیر بود تحت تأثیر قرار گرفته بود، منقلب بود، همین كه داشت این روضه می‌خواند، روضه وداع را داشت می‌خواند، حضرت زینب سلام اللَه علیها و اینها، یك دفعه دیدیم یك آقایی آمد یكی از این چیزها چیست اسمش از این دوربین‌های این قدری گذاشته روی شانه‌اش از كنار آمد آمد وسط، یكی یكی روی كله این، روی كله آن، ببر جلو بیاور عقب، بزن عقب، بعد سراغ آن یكی، بعد آن هم سرش را بلند می‌كرد كه ما هم هستیم، و بله نفر آن یكی می‌شد و آن یكی می‌شد، هیچی آقا، مجلس را به هم زد و مردم را از آن حال و هوا درآورد و همه را چنان یخ كرد و ... آخر آقاجان قربانت بگردم، فدایت شوم، آخر چقدر بگوییم روضه امام حسین ارزش دارد، احترام دارد، آخر این جا بازار مس گرها نیست، این جا فرض كن كه تئاتر و لاله زار نیست، دارند روضه عصر عاشورا را می‌خوانند، آخر عكسبردای چه مرگتان است، آخر دیگر این چه بازی است؟ می‌خواهید عكس بیاندازید خب بلند شوید بروید یك مجلس دیگر تشكیل بدهید آقا، یك مجلس خنده شوخی، مجلس تفننی، عكس هم بیاندازید به جایی هم برنمی‌خورد، آخر چرا امام حسین را می‌كشید وسط؟ بعد این بلا را سرش درمی‌آورید؟ مظلومیت امام حسین این است كه گیر من و شما افتاده، نه این كه شمر و یزیدی بوده، و بعد هم آن بلاها، مظلومیت امام حسین این است كه افرادی كه مدعی پرچم داری او هستند كمر او را می‌شكنند، این مظلومیت او است، بر خلاف مبانی او حكم می‌رانند برخلاف مرام او حركت‌