خصوصیات ماه مبارک رمضان در دیدگاه اهل معرفت

حالا شما این دیدگاه را نگاه كنید بگذارید پیش دیدگاه امام مجتبی علیه‌السّلام كه بیست و پنج بار با به مكه مشرف می‌شوند ٢٥ بار مشرف می‌شوند كه بیشتر آن با پای پیاده بوده، درست، این را بگذارید در كنار دیدگاه موسی بن جعفر علیه‌السّلام كه شقیق بلخی آن داستان را با آن حضرت در راه دارد و از حالات آن حضرت حكایتها دارد این را بگذارید پیش آن دیدگاهی كه می‌گوید اگر انسان تمام عمر خود را در راه حركت به مكه بگذراند و در آخر عمر به مكه برسد یعنی وقتی كه حج بر او واجب می‌شود، البته با آن كیفیت استطاعتی كه خب تفاوت می‌كند با سایر دیدگاه‌ها و با سایر انظار و آرایی كه در باب مقدمه وجوبیه كه حصول استطاعت است مطرح است اگر شخصی از موطن خود حركت كند و در آخر عمر به مكه برسد این به مقصد رسیده است و كار زیادی را انجام نداده، این دیدگاه را بگذارید پیش آن دیدگاهی كه می‌گوید و می‌فرماید كه اگر كسی برای زیارت علی بن موسی الرضا از آن طرف كره زمین حَبوَاً عَلَی الثِلج خودم با گوش خودم شنیدم روی یخ سینه خیز بیاید تا به زیارت مرقد مطهر آن حضرت مشرف شود كاری انجام نداده، كاری انجام نداده، درست، آن وقت می‌فهمیم كه تفاوت در مراتب به چه گونه است و تفاوت در افكار به چه گونه است، به چه نحو است و تفاوت در مدركات به چه گونه است، مدركات به چه نحو است.

من خود تجربه‌ای داشتم، ماه مبارك رمضان را در خدمت بزرگان اولیاء، چه مرحوم والد چه غیر آنها و مسائلی را كه از آنها می‌دیدیم و می‌شنیدم واقعا به نحوی است كه فقط حسرت آن را می‌توانم الان داشته باشم نسبت به ماه مبارك رمضان فقط حسرت آن حالات و آن تصورات را داشته باشم. بزرگان برای حلول ماه رمضان بی تابی می‌كردند، می‌دانید یعنی چه؟ می‌گفتند چرا نمی‌آید؟ چرا ماه رمضان نمی‌آید؟ چه می‌فهمیدند آنها كه این گونه در این وضعیت بودند؟ چه احساسی داشتند؟ چه احساسی داشتند؟