دیدگاه اهل معرفت نسبت به مساله تغذیه وکیفیت بهره‌مندی از نعمات الهی

 این برای چیست؟! این برای این است كه ما نیامدیم خودمان را با آن حقایق و با آن واقعّیات تطبیق بدهیم، آن واقعیات را آوردیم دیگران را با آن محك بزنیم. ما خودمان را از این حقایق فاصله انداختیم، گفتیم این حرفهای امام سجّاد مال ما نیست انا الذی اعطیت علی معاصی الجلیل الرشا من آن كسی هستم كه بر معاصی جلیله رشوه دادم! من كه نیستم، پس این امام سجّاد این را برای كی می‌گوید؟ این را برای من نمی‌گوید كه فرض كنید كه برای مردم دیگر می‌گوید! من خودم كنار هستم، این كه آمد می‌گوید: من كنار هستم، از الآن خودش را در چاه انداخت، انداخت در چاه.

 واللَه العظیم قسم می‌خورم نسبت به خودم و قسم می‌خورم دیگر، قسم جلاله می‌خورم كه خلاصه قسم خلاف كفاره دارد! واللَه و باللَه العظیم خود من این فقره را كاملًا احساس می‌كنم، همین كلمات امام سجّاد را، همین تعابیر امام سجّاد را واللَه می‌بینم مخاطب امام سجّاد من هستم! واللَه قسم می‌خورم! قسم می‌خورم دیگر، شوخی ندارم، نیاز به تواضع و این حرفها نداریم. واقعاً می‌بینیم این امام سجّاد این دعای ابوحمزه را برای من گفته، حضرت برای من فرموده، مخاطب یعنی مصداق، مصداق این عبارات امام سجّاد، مصداق این كلمات، مصداقش خود من هستم! به كسی هم كاری ندارم! وقتی كه من این را احساس می‌كنم، آن وقت چطور