دیدگاه اهل معرفت نسبت به مساله تغذیه وکیفیت بهره‌مندی از نعمات الهی

بله، این هم یكی از مطالبی بود كه مرحوم آقا و همین طور بزرگان قبل از ماه مبارك این مطالب را می‌گفتند به افراد، تذّكر می‌دادند.

یكی از مسائلی كه نسبت به ماه رمضان بوده و الآن می‌بینیم كه خب این كمتر مورد توجه قرار می‌گیرد، مسئله لحاظ شبهای ماه مبارك است، كه شبهای ماه مبارك، خب اینها خیلی مهم است و اگر انسان می‌تواند غیر از حالا یكی دو ساعت یا یك ساعت و نیم یا دو ساعت اگر بتواند بقیه آن را بیدار باشد، بسیار بسیار خوب است! و جبران آن كمبود خواب را بعدازظهر كند، یا كه موقع، موقع خوبی است و شبهای ماه مبارك را انسان از دست ندهد و بسیاری از بزرگان كه در احوالات آنها در كتب تراجم‌شان ما مطالعه می‌كنیم، درباره آنها می‌خوانیم كه یا ماه رمضان را به كل از خانواده معتزل بودند و جدا بودند، یا این كه بیست شب دوم یا دیگر حداقل ده شب آخر مخصوصاً راجع به یكی از اینها مرحوم آقا درباره مرحوم قاضی می‌فرمودند كه به این كیفیت بودند كه آن ده شب آخر را كسی ایشان را نمی‌دید یا از ایشان اطلاع نداشت، حالا ما نمی‌گوییم كه افراد و رفقا اینها خب به این كیفیت باشند! خب در این مسئله تكلیفی نیست و دستوری هم نیست كه از طرف مرحوم آقا هم به یك همچنین چیزی ما مأمور نشدیم ولی حداقل مطلب این است كه در شبهای ماه رمضان خلاصه اگر انسان بیشتر در خود باشد، نصیب بیشتری می‌برد تا این كه شب را به گفتن و صحبت و با این و با آن و این گونه مسائل بخواهد بگذراند و از آن نفحاتی كه خصوص شبها است، این خودش را محروم كند.

البته برای هر كسی ممكن است یك تكلیفی خاصی بوده باشد و ما نمی‌توانیم نسبت به همه یك نظر داشته باشیم ولی آن چه كه رسم بزرگان بوده به این كیفیت و به این نحو بوده نسبت به شبهای ماه مبارك.