دیدگاه اهل معرفت نسبت به مساله تغذیه وکیفیت بهره‌مندی از نعمات الهی

خواندن دعای افتتاح بسیار بسیار خوب است و مناسب است یا مثلا دعای ابوحمزه. مثلًا در جلسه دعای افتتاح خوانده می‌شد، خب خود رفقا در منزل مثلا سه صفحه، چهار صفحه، دو صفحه، یك صفحه، بسته به حال خودشان از دعای ابی‌حمزه بخوانند، معانی آن را، خوب هم به معانی دقت كنند و متوجّه باشند، متوجّه معانی باشند! واقعاً عجیب است این دعاهای ائمّه علیهم‌السّلام! این خیلی برای انسان كارساز و راهگشا است و خیلی انسان را از بعضی از ندانم كاریها بیرون می‌آورد، و از بعضی از اموری كه انسان را غفلت می‌گیرد و غفلت هم امر عادی است! ما كه معصوم نیستیم و ادّعای عصمت هم زیبنده ما نیست! و ائمّه ما را در این راه قرار می‌دهند و در این مسیر ما را قرار می‌دهند و هدایت می‌كنند.

امیرالمؤمنین علیه‌السّلام یك وصیت‌نامه‌ای دارند كه بسیار وصیت‌نامه مهمّی است به امام حسن علیه‌السّلام و در حاضرین در بازگشت از صفین، در جایی به نام حاضرین كه لشگر اطراق كرده بود و مدّتی در آن جا مانده بود، امیرالمؤمنین علیه‌السّلام در یك مجلسی كه امام حسن علیه‌السّلام و امام حسین و محمّد بن حنفیه و اینها بودند به اتفاق بعضی از اصحاب، یك وصیت نامه‌ای را حضرت انشاء می‌كنند و آنها می‌نویسند: وَ مِن وَصیةٍ لَهُ لِلحَسَنِ بنَ علی (علیه‌السّلام)، چون امام حسن وصی امیرالمؤمنین علیه‌السّلام بود. این وصیت نامه، وصیت نامه‌ای است كه اعجاز امیرالمؤمنین را نشان می‌دهد! یعنی واقعا در خط خط این وصیت نامه اگر كسی دقّت كند مانند این است كه با هر خطی یك پتك بر مغز خود و بر انانیت‌های خود و با تفرعن‌های خود و با تعلّقات خود می‌نوازد و می‌كوبد و آنها را خرد می‌كند و از بین می‌برد. خیلی عجیب است، راجع به مسائل مختلف، راجع به مسائل شخصی، راجع به مسائل اجتماعی، راجع به مسائل خانوادگی، راجع به مسائل خویشاوندی، در همه اینها امیرالمؤمنین می‌آید.