دیدگاه اهل معرفت نسبت به مساله تغذیه وکیفیت بهره‌مندی از نعمات الهی

گفتم: یك بار من ندیدم در عمرم در این دو سه سفرهایی كه با مرحوم آقای حدّاد رضوان اللَه علیه بودیم در یك افرادی كه من دیده بودم، گاهی اوقات غذاهایشان فرق می‌كرد، تفاوت داشت. یا افرادی كه نقل می‌كنند، جریاناتی كه نقل می‌كنند. خدا بیامرزد مرحوم پدربزرگ ما قضایایی نقل می‌كرد نظیر این نان خشك و آب و فلان یا سبزی یا مثلًا دایی ما حفظه اللَه ایشان نقل می‌كرد كه وقتی در كربلا رفتیم یك همچنین چیزهایی بود می‌گفتند مزه آن تا الان زیر دندان ما مانده درست!

یك بار نشده كه ما از ایشان بشنویم، یك بار نشده از مرحوم پدرمان وقتی كه مهمان می‌آید بگویند كه آقا ببخشید لایق شما نبود! حالا انشاءاللَه این دفعه جبران می‌كنیم یا غذا مناسب نبود، وضعیت خوب نبود. بنده بارها و بارها در نظر دارم ایشان وقتی كه می‌آمد از مسجد به منزل، گاهی اوقات با بعضی از رفقا می‌آمدند كه در خیلی از اوقات، خدا رحمت كند مرحوم آقا سید مرتضی رضوی رحمة اللَه علیه و اعلی اللَه مقامه بود كه با ایشان، می‌آمدند و می‌آمدند ایشان و والده ما خواب بود. خوابیده بود. دیروقت می‌آمدند، خیلی دیروقت، ما هم خوابیده بودیم. ایشان می‌رفتند در این آشپزخانه پنیر پیدا می‌كردند با نان، برمی‌داشتند می‌آوردند یا تخم مرغ بود، درست می‌كردند.

و یك بار خود مرحوم آقا سید مرتضی برای من نقل می‌كرد كه یك دفعه ایشان نگفت آقا ببخشید! اصلًا این عبارتها در لسان اهل سلوك كفر است! كفر است! این چیزهایی كه مردم، فرهنگی كه مردم دارند این فرهنگ را كه ما نباید داشته باشیم! فرهنگ ما باید فرهنگ توحیدی باشد! از یك دریچه ببینیم بین این تخم‌مرغی كه دارد درست می‌شود و بین آن غذایی كه سه ساعت روی آن كار شده، یكی باید دید! منتهی آن موقع آدم وقت دارد، خب وقت می‌گذارد وقتی آدم در خانه وقت دارد، مهمان هم دعوت می‌كند، خب چكار می‌كند؟! وقت می‌گذارد دیگر! برنجش را سعی می‌كند خوشمزه‌تر درست كند، به ذائقه بهتر دربیاید، این چیزها.