معنا، اقسام و مراتب رزق و روزی

 تاركٌ این را ول می‌كنند و رسول خدا صلی اللَه علیه و آله مطالباتش را از مردم می‌خواهد و گریه می‌كنند. این گریه چیست؟ این عین همان گریه بر امام حسین علیه‌السّلام است كه امام حسین علیه‌السّلام را گرفتند و كشتند و فلان؛ اما وقتی كه مسائل دیگر می‌شود می‌بینیم كه نخیر آقا هیچ ككش هم نمی‌گزد؟ چی شد آن گریه بر امام حسین؟ مگر گریه بر اقامه عدل نبود؟ بر فرض كنید كه غلبه ظلم نبود؟ مگر گریه بر اسارت نبود؟ مگر گریه بر كشتن نبود؟ مگر مگر نبود؟ بود یا نبود؟ همان فقط ١٤٠٠ سال پیش بود؟ همان! تمام شد؟ آن كه تمام شد دیگر. بالاخره قضیه كربلا هر چه بود تمام شد. هر مسئله‌ای، هر جنایتی، هر فاجعه‌ای، هر امر قبیح و وقیحی بگویید در این قضّیه كربلا اتّفاق افتاد ولی خب بالاخره تمام شد، چرا الآن داری گریه می‌كنی؟ برای چه الآن گریه می‌كنی؟ بهتر نیست این گریه الآن كه داری برای سیدالشّهدا می‌كنی، گریه بر عقب افتادن خودت را از آن مسیر سیدالشّهدا بكنی؟ گریه بر محرومیت خودت را از عدم متابعت امام علیه‌السّلام بكنی؟ بهتر نیست این گریه را بیای انجام بدهی كه من از این متابعت عقب افتادم. امام علیه‌السّلام با فرزندانش، با خاندانش، با شیعیانش رفت و به مقصد رسید و من از این قافله دور افتادم! چه كنم برسم به این قافله؟ این گریه دارد. بنشینیم نگاه كنیم به احوال امام حسین علیه‌السّلام، به احوال حضرت ابالفضل علیه‌السّلام، به احوال دوستان، به احوال شیعیان، به آن مسائلی كه در آن موقع اتفاق افتاد، به وعده و وعیدهایی كه دادند اصحاب سّیدالشّهدا را، به وعده وعیدهایی كه دادند اطرافیان را و از آن حضرت جدا كردند، به اینها بیاییم فكر كنیم، هم با وعده گندم ری، حكومت ری، هم با وعید باغت را از تو می‌گیریم، نمی‌دانم چكار می‌كنیم، پستت را از تو می‌گیریم، باید این كار را بكنی واّلا از پستت می‌اندازیم كنار. خب بیانداز كنار. بیانداز كنار، خب بیاندازید. چرا؟ مگر در طول تاریخ همیشه حكّام ظلم و حكّام جور از این دو حربه برای بقاء خودشان استفاده نكردند؟ مگر نكردند؟ چطور وقتی كه سر بنده كه می‌رسد، تعطیل شد؟ حكم عوض شد؟ با یك وعده بروم با یك وعید جدا شوم؟ همیشه بوده، همیشه بوده. چه شد قضیه؟ این گریه دارد و اّلا امام حسین علیه‌السّلام را كشتند خب تمام شد، خب ١٤٠٠ سال گذشت. تمام شد قضایا، خب تمام شد. شهید كردند. خاندانش را اسیر كردند.