تببین جامع و کامل حقیقت واقعۀ عاشورا توسط مرحوم علامه طهرانی

 یك مفهوم حقیقت واحد در آن جا حاكم است و آن امام حسین است و بس. آن امام حسین، امام حسین است در مزار حبیب بن مظاهر. آن امام حسین، امام حسین است در مزار حضرت علی اكبر كه پایین پا دفن است! آن امام حسین، امام حسین است در این (این عبارتهای ایشان است (در آن جایگاهی، كه جایگاه همه اصحاب سیدالشّهدا علیه‌السّلام همه در آن جا دفن هستند. ببینید! این را می‌گویند كسی كه امام را شناخته است. این را می‌گویند كسی كه .... حالا ما چه؟ می‌گوییم امام حسین یك طرف، اینها هم یك طرف دیگر، ما حالا شد، شد زیارت كردیم آن نه!!

 و هر وقت، هر وقت مرحوم حدّاد به زیارت سیدالشّهدا علیه‌السّلام مشرّف می‌شد، می‌آمد در مقابل اصحاب و همین عبارت را به ابی انتم و امی را می‌فرمود! عین همین، هر وقت، و بعد سر مزار حضرت حبیب بن مظاهر می‌رفت. منتهی از نقطه نظر سعه وجودی خود آنها، چون خود آنها هم دارای مراتب وجودی هستند و دارای سعه وجودی هستند. مرحوم حدّاد می‌فرمودند، من این جمله را غیر از مقام حضرت حبیب از مرحوم حدّاد از كسی دیگر نشنیدم. یعنی راجع به هیچ كس از افراد نشنیدم مشابه این مطلب را كه ایشان راجع به قبر بزرگان، و اولیای خدا این مطلب را بگویند! فرمودند: هر وقت می‌روم سر قبر مزار حبیب بن مظاهر، چنان مرا می‌گیرد كه نمی‌توانم حركت كنم! نمی‌توانم تا چند لحظه، حالا آن چنان مرا می‌گیرد كه نمی‌توانم از جای خود حركت كنم یك همچنین تعبیری! حالا آن از جای خود حركت می‌كنم شاید با یك تعبیر دیگری بود ولی آن چنان مرا می‌گیرد كه دیگر با تمام، یعنی منظور ایشان بود كه با تمام شراشر وجود متوجّه او می‌شوم! این كلامی كه ایشان با آن خصوصّیاتی كه ما از ایشان سراغ داریم چیز كمی نیست. درست؟! حالا چند تا حبیب ما داریم این جوری؟! ده هزار تا، بیست هزار تا؟ صد هزار تا؟ چند تا داریم؟! یك قدری بیشتر باید فكر كنیم! یك قدری بیشتر باید تأمل كنیم. یك‌خرده باید به خود بیاییم و مطالب را سهل نگیریم، آسان نگیریم.