تببین جامع و کامل حقیقت واقعۀ عاشورا توسط مرحوم علامه طهرانی

 در قضّیه سیدالشّهدا علیه‌السّلام مطالب مختلف گفته شده است. بعضی گفتند كه اصلًا امام حسین علیه‌السّلام داعیه‌ای نداشته، قضیه عاشورا قضّیه‌ای است كه خود به خود پیش آمده و حضرت هیچ داعیه نداشته و حتّی بعضی از منبری‌ها در زمانهای سابق می‌شنیدم كه آنها می‌گفتند: اصلًا امام حسین در واقع از مدینه فرار كرد. یعنی با این عبارت: فرار كرد. و این عبارتی كه حضرت در هنگام خروج از مدینه این آیه را كه قرائت كردند كه‌ فَخَرَجَ مِنْها خائِفاً يَتَرَقَّبُ قالَ رَبِّ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ‌¹ این را هم دلیل بر این می‌گیرند كه حضرت دنبالش بودند دنبال حضرت بودند و دید اگر بخواهد در مدینه باشد، این بالاخره حكومت یزید كار خودش را می‌كند و لذا آمد بیرون و رفت به سمت مكّه، در مكّه هم وقتی كه شنید حضرت می‌خواهند ایشان را اغتیال كنند، ترور كنند، آن احرام را تبدیل به عمره مفرده كردند، آن احرام حج را و حركت كردند و كم كم آن قضایای كربلا پیش آمد. خب این مطلب غلط است و صحیح نیست با آن چه را كه حضرت می‌فرمودند و در سخنانشان و خطبه‌هایشان:

 انّی لم أخرج أشراء و لابطراً ولا مفسداً ..... و لا ظالماً و انّما خرجت لطلب الاصلاح فی امی جدی و