تببین جامع و کامل حقیقت واقعۀ عاشورا توسط مرحوم علامه طهرانی

پس بنابراین در روز عاشورا علّت این كه عاشورا، عاشورا شد مال چیست؟ مال این است كه مدیر روز عاشورا امام معصوم است. فقط همین!! آن كسی كه عاشورا را دارد اداره می‌كند، مسائل را دارد پیاده می‌كند، از نفس عصمت آن مسائل نشأت می‌گیرد نه از نفس آلوده یا حتّی نفس غیر آلوده ولی به آن مرتبه عصمت مطلقه نرسیده كه امام باشد. باز چیست قضیه؟ فرق می‌كند. ولی وقتی كه امام بیاید كار حضرت علی اكبر می‌شود چه؟ می‌شود نمره یك. حضرت اباالفضل نمره یك. هانی نمره یك، مسلم بن عقیل همه نمره بیست بیست بیست. امام نباشد نمره‌ها می‌آید پایین‌تر، هفده، شانزده، افراد خوب ولی بالاخره حالا چهارده نمی‌گوییم، تجدید هم می‌آوردند، بعضی كه تجدید و رفوزه هستند ولی بعضی هم می‌شوند منهای بی‌نهایت. سّیدالشّهدا می‌شود به اضافه بی‌نهایت، آن می‌شود منها. دیگر حالا بحث آن مسائل نیست. خب این معلوم است كه قضیه غلط است.

بعضی هم از آن طرف همه چیز را از دیدگاه سیاسی می‌دانند، همه چیز، یعنی هر حركت امام باید جنبه سیاسی داشته باشد، جنبه مبارزه داشته باشد و جنبه ظلم ستیزی داشته باشد. بر اساس همان تشخیص ظلم خود افراد و خب در این زمینه خب خیلی‌ها هستند، تمام حركتهای امام علیه‌السّلام را بر این اساس مقایسه می‌كنند و خیلی‌ها را نمی‌پذیرند و قبول نمی‌كنند. این هم چی؟ این هم غلط است.

امام علیه‌السّلام كه امام است بر اساس آن تفكّر امامت كار انجام می‌دهد. حالا گاهی از اوقات باید اقدام تند باشد، گاهی از اوقات باید اقدام كند باشد، گاهی از اوقات باید توقّف باشد، توقّف باشد.

امام صادق علیه‌السّلام در یك روز، روز آخر ماه رمضان بود. منصور دوانیقی حكم به روز فطر كرد، روز عید كرد، خب حاكم است، ظالم و زورگو، می‌زند و می‌كشد، هر كسی كه بخواهد بر خلافش حكم كند چه كار می‌كند؟ اعدام است دیگر! قاضی هم كه دیگر ماشاءاللَه به اندازه كافی هست و پرونده هم كه بله، درست و فلان و اعدام! تمام شد و رفت. بر علیه زور، روز عید فطر اعلام می‌كند. حضرت دعوت كرد، را حضرت بیاید این جا و امروز روز عید است. حضرت رفتند نشستند و خوردند. روز سی‌ام ماه رمضان امام صادق علیه‌السّلام روزه خود را خوردند. تعجب هم ندارد! من می‌بینم رفقا تعجب می‌كنند، خوردند! آقا روزه واجب را خوردند دیگر! همین امام، همین امام. وقتی آمدند بیرون، همان طوری كه ما تعجب كردیم، آنهایی كه دور حضرت بودند آنها هم تعجب كردند. توقّع داشتند حضرت درآید به آن منصور بگوید كه نخیر امروز روز آخر ماه رمضان است، تو بیخود می‌كنی! تو غلط می‌كنی كه یك همچنین حرفی بزنی! مگر احكام را از خانه عمه‌ات آوردی كه حالا بخواهی كم و زیاد كنی! و فلان. امروز روز آخر است، به هر جا می‌خواهد برسد، برسد مسئله، به هر جا.