تببین جامع و کامل حقیقت واقعۀ عاشورا توسط مرحوم علامه طهرانی

 آن ارزش سوء استفاده نكردن را به گوش ملتها برسانم! این مسئله است.

 وقتی كه یكی می‌آید تا شما می‌بینید كه نه، حق با شما است اما حالا گیر كرده، حالا یقه او را می‌گیری، پس باید فلان كار را برای من انجام بدهی تا این كه من این مشكل تو را حل كنم، در لشگر یزید هستی، صاف بی برو برگرد یا امام حسین داریم یا یزید داریم! نفر وسط نداریم. گرچه چیست؟ حق با شما است! باطل كه اصلًا هیچی! صحبتش را هم نمی‌كنیم! این را چه كسی به ما یاد داده است؟ چه كسی یاد داده است؟ امام حسین یاد داده است! می‌گوید: من این كا را كردم، جانم را هم گذاشتم، خب بفرمایید دیگر! دو دو تا چهار تا، جانمان را گذاشتیم و و و و.

 پس بنابراین در روز عاشورا علّت این كه عاشورا، عاشورا شد مال چیست؟ مال این است كه مدیر روز عاشورا امام معصوم است. فقط همین!! آن كسی كه عاشورا را دارد اداره می‌كند، مسائل را دارد پیاده می‌كند، از نفس عصمت آن مسائل نشأت می‌گیرد نه از نفس آلوده یا حتّی نفس غیر آلوده ولی به آن مرتبه عصمت مطلقه نرسیده كه امام باشد. باز چیست قضیه؟ فرق می‌كند. ولی وقتی كه امام بیاید كار حضرت علی اكبر می‌شود چه؟ می‌شود نمره یك. حضرت اباالفضل نمره یك. هانی نمره یك، مسلم بن عقیل همه نمره بیست بیست بیست. امام نباشد نمره‌ها می‌آید پایین‌تر، هفده، شانزده، افراد خوب ولی بالاخره حالا چهارده نمی‌گوییم، تجدید هم می‌آوردند، بعضی كه تجدید و رفوزه هستند ولی بعضی هم می‌شوند منهای بی‌نهایت. سّیدالشّهدا می‌شود به اضافه بی‌نهایت، آن می‌شود منها. دیگر حالا بحث آن مسائل نیست. خب این معلوم است كه قضیه غلط است.

 بعضی هم از آن طرف همه چیز را از دیدگاه سیاسی می‌دانند، همه چیز، یعنی هر حركت امام باید جنبه سیاسی داشته باشد، جنبه مبارزه داشته باشد و جنبه ظلم ستیزی داشته باشد. بر اساس همان تشخیص ظلم خود افراد و خب در این زمینه خب خیلی‌ها هستند، تمام حركتهای امام علیه‌السّلام را بر این اساس مقایسه می‌كنند و خیلی‌ها را نمی‌پذیرند و قبول نمی‌كنند. این هم چی؟ این هم غلط است.