تببین جامع و کامل حقیقت واقعۀ عاشورا توسط مرحوم علامه طهرانی

 خانه عمه‌ات آوردی كه حالا بخواهی كم و زیاد كنی! و فلان. امروز روز آخر است، به هر جا می‌خواهد برسد، برسد مسئله، به هر جا.

 گفتند كه یابن رسول اللَه شما روزه خوردی؟! شما كه به ما گفتی امروز روز آخر ماه رمضان است. بله، گفتم امروز روز آخر است. پس چرا خوردی؟ حضرت فرمودند لأن افرّ یوما و اقضی یوما خیر من ان یضرب عنقی پس خدا تقیه را برای كی آورده است؟! اگر یك روز را افطار كنم و در قبالش روز دیگری را قضا كنم بهتر است از این كه گردنم زده شود. خب وقتی منصور دارد گردن می‌زند و منتظر یك بهانه است از امام صادق تا این كه خیال خودش را راحت كند از وجود امام معصوم، امام صادق باید چكار كند؟ باید بایستد بگوید بیا بزن الآن هستند بعضی بعضی‌ها كه می‌گویند عیب ندارد بیاید بزند، الان هستند بعضی كه می‌گویند بله بزند چه اشكال دارد! خب خودت برو بزن اگر راست می‌گویی، اگر یك همچنین بودی تو، كه بودی، از اول خب بزند، تا آخر سال را می‌خوردی فقط همان یك روز خاصّ. حالا امام صادق كه می‌رسد نه باید بزند، باید روزه اش را، هستند، یك همچنین افكار نفهمی هم وجود دارد، درست؟!

 حضرت می‌فرمایند كه وظیفه ما اطاعت از دستور الهی است، هان! این كاری كه امام صادق می‌كند آسان‌تر از كاری كه سیدالشّهدا دارد می‌كند نیست! مثل هم است. دارد یاد می‌دهد امام صادق كه انسان باید مطیع باشد! خدا می‌گوید» من روز سی ام ماه رمضان را واجب كردم، روزه آن را واجب كردم، در كجا؟ در جایی كه ضرری متوجّه نفس یا متوجّه عرض نباشد. در آن جایی كه لطمه ای متوجّه نفس است در آن جا شما روزه بخور! مثل این كه مریض هستی.

 بعضی هستند مقدس بازی درمی‌آورند. معده ایشان نارحتی دارد، یا زنی هست این بچّه دارد و به جنین او صدمه می‌رسد. من دلم نمی‌آید ماه رمضان را روزه‌اش را نگیرم! خب تو غلط می‌كنی! مگر دست تو است، دلم نمی‌آید یعنی چه؟ معده ات ناراحتی دارد باید روز ه‌ات را بخوری! خدا از تو این را خواسته. مگر تو از پیش خودت وجوب روزه را آوردی، مگر از پیش خودت آوردی؟! آخر اینها روزه می‌گیرند و من چطور می‌توانم و چطور می‌توانم؟! مگر از پیش خودت آوردی؟ باید آن چه را كه دستور دادند باید طبق همان عمل كرد. نه جلو افتاد از اهل بیت و نه عقب افتاد! خدا برای ما یك عمری تعیین كرده است، یك وقتی تعیین كرده است، ما باید این وقت و این عمر را به اطاعت بگذرانیم، این است صحبت. نباید سر خود، از پیش خود كار انجام بدهیم. می‌گویند بكن، بكن. نكن، نكن. بایست، بایست. بنشین، بنشین. این آن پیام سیدالشّهدا است در روز عاشورا. این است قضّیه، ولیكن ما می‌دیدیم كه نه، اشتباه می‌كنند.