تببین جامع و کامل حقیقت واقعۀ عاشورا توسط مرحوم علامه طهرانی

كسی كه می‌خواهد به تبلیغ برود (حالا اختصاص به محرّم ندارد حتی ماه رمضان) كسی كه می‌خواهد تبلیغ برود، در بعد از تبلیغ نباید بگوید كه این كم بود، آن زیاد بود، چرا؟ چون تو تبلیغ رفتی، در سفر، همین طور حالا این قضّیه فقط مربوط به قضیه عاشورا نیست، مربوط به ائمه است! آن كه مربوط به تبلیغ است، اصلًا تبلیغ ربطی به ائمّه ندارد! مربوط به تبلیغ احیای دین، احیای ذكر باید این طور باشد، آن وقت خیلی فرق می‌كند، خیلی تفاوت می‌كند، حال و هوای انسان خیلی فرق می‌كند، صحبت انسان فرق می‌كند، تأثیرگذاری آن خیلی تفاوت می‌كند. اینها مطالبی است كه بزرگان این مطالب را فرمودند.

از آن طرف باید افرادی كه دعوت می‌كنند اشخاص را باید احترام بگذارند. نه به عنوان این كه یك نفری حالا بیاید و حالا احترام بگذارند او را، به عنوان مبلغ دین و كسی كه دارد می‌آید ادای وظیفه و تكلیف را دارد می‌كند! به این جنبه بایدبه او نگاه كنند! ماشین بفرستند و او را بیاورند. آقا بلند شو بیا، نه. با آن كمال احترام و كمال شایستگی باید فرد را دعوت كرد! خب البتّه ممكن است انسان به كسی دیگر نیابت بدهد و كسی دیگری بیاورد ولی نباید رها كرد! و به صرف این كه دعوت شده، نه، بایستی كه خود آنها هم مقدّمات این مسئله را آماده كنند.

خب این تا حدودی راجع به كیفیت عزاداری و كیفیت احیای ذكر بود كه در این به اصطلاح آستانه ورود ماه محرّم خدمت رفقا عرض كردیم.

و مرحوم آقا می‌فرمودند كه بهتر است كه روضه در بین‌الطوعین باشد. آن اثرش بیشتر است. البّته اگر كسی نتوانست می‌تواند در بعدازظهر هم بگذارد، شب هم بگذارد. اشكال ندارد. ولی روضه بین الطّلوعین اثر دیگری دارد یا اگر انسان فرض كنید كه روضه در شب دارد، خودش در یك روضه كه در بین الطلوعین است شركت كند كه این اثر دارد. اصلًا به طور كلی بین الطلوعین این خصوصیت را دارد، حتّی دیروز عرض كردم در آن جلسه به اصطلاح دیروز كه حتی ایشان به بنده می‌فرمودند در زیارتها كه می‌روی بین الطّلوعین برو بهتر است از شب زیارت در شب مگر برای كسی كه زائر است و می‌خواهد دو یا سه روز بیاید زیارت كند و خب آن دیگرنه، باید شب هم برود چون فرصت كم است برای كسانی كه ساكن هستند و می‌توانند از هر موقعیت استفاده كنند، ایشان می‌فرمودند كه زیارت ائمّه و اعتاب مقدسه و متبركه در بین الطلوعین است. خلاصه روضه بین الطلوعین را نسبت به آن قدر دانست.