تأثیر جنبه باطنی و ملکوتی نعمت‌های خداوند متعال بر نفس انسان

 پس نماز اول وقت كجا رفت آقاجان؟ تو كه هفت ساعت دم حوض نشستی و بعد هم از ترس قضا شدن نماز بالاخره ول كردی و رفتی و اگر خورشید ده ساعت دیگر می‌ماند ده ساعت دیگر بالای حوض بودی! پس نماز اول وقت كجا رفت؟ بعد هم مگر یك همچنین نمازی می‌تواند مُقرِّب باشد؟ تمام حواست در نماز این است كه بالاخره آن وضویی كه من می‌خواستم شد یا نشد؟ خب این دیگر نماز نیست، این دیگر تقرب ندارد، این فقط پرداختن به ظاهر است، این مسئله را شما در نظر بگیرید نسبت به ادای كلمات و عبارات اذكار در نماز، خود این كلمات همه قنطره است همه پل است، نباید ایستاد، آن كسی كه فقط دنبال این است كه این فقره در سوره حمد من باب مثال درست ادا شده است یا نه، این نماز نخوانده است، این دارد قرائتش را درست می‌كند، اگر می‌خواهد درست كند پیش از نماز بیاید این كار را انجام بدهد نه در خود نماز بیاید قرائت را درست كند، باید قبل از نماز راجع به حروف، راجع به صوتها، تمرین و تصحیح انجام داد بعد هم در حد توان نه بیشتر، خدا كه بیشتر نخواسته است، خدا كه بیشتر نخواسته است.

 نمی‌دانم خدمت شما عرض كردم یا نه، من چندی پیش یك جا بودم صحبت این نماز طواف شد، نماز طواف و مخصوصا طواف نساء كه در آن خیلی مسئله است، گفت آقا یك سوال از شما بپرسم؟ شما چطور نماز طواف را خوانید؟ مثلا به شما تنه نزدند ...؟ گفتم نه آقا ما می‌رویم پشت مقام ابراهیم هر جا پیدا كردیم می‌ایستیم و می‌گوییم اللَه اكبر، حالا هر چه بادا باد، این طرف زن باشد، آن مرد