وابستگی ارتقاء نفس سالک به کیفیّت تغذیه و نحوۀ اکتساب اموال

انشاءاللَه اگر خداوند توفیق بدهد و دیگر بدایی حاصل نشود این رساله اجتهاد و تقلید مرحوم آقا رضوان‌اللَه‌علیه كه تقریر درسهای مرحوم آیت اللَه مرحوم آقا شیخ حسین حلّی استاد ایشان بوده است كه در نجف بسیار مرد بزرگی بوده است و بسیار از ایشان تعریف می‌كردند و از او تعبیر به علامه حلّی ثانی می‌كردند، چون اتفاقا خود ایشان هم اهل حلّه بوده است و خیلی تجلیل و تكریم و تعظیم از این مرد بزرگ می‌كردند و من هم در بعضی از نوشتجات‌ام خاطراتی نقل كرده‌ام از صفای دل و صداقت و آن معنویت و واقعیت این شخص، دیگر مگر انسان آه بكشد برای امثال ایشان، برای چند درصدی هم اگر باشد انسان باید حسرت آنها را داشته باشد.

علی كل حال انشاءاللَه اگر خداوند توفیق بدهد در آن رساله مطالبی را بنده عرض خواهم كرد چون قرار بر این است كه جهت آن رساله یك تذییلات و یك تحشی داشته باشیم و یك مقداری نسبت به بعضی از مطالب آن توضیحاتی بدهیم. انشاءاللَه رفقا خواهند دید آن واقعیت اجتهاد را و واقعیت تقلید را، كه كدام اجتهاد، اجتهاد امام صادقی است؟ كدام اجتهاد اجتهاد امام باقر است؟ و كدام تقلید مورد نظر ائمه علیهم السلام‌است؟ همین طور و به همین كیفیت مرحوم آقا سید جمال‌الدین گلپایگانی از زمره فقهایی بودند كه آن حقیقت فقه را با مشام جانشان استنباط می‌كردند و از مصادیق آن حدیث عجیب و غریب و كوبنده و تكان دهنده در مصباح الشریعه بودند. قال الامام الصادق علیه‌السّلام لا یحِلَّ الفُتیاء لِمَن لا یصطَفی مِن اللَه تَعالی بِصَفاءِ سِرِّه وَ إخلاصِ عِلمِه وَ عَلانِیتِهِ وَ بُرهَانِ مِن رَبِّه فِی كُلِّ حَال، لِأن مَن أفتَی فَقَد حَكَمَ وَ الحُكمُ لا یصِحُّ إلا بِإذنِ مِن اللَه عزّ وَ جَلّ وَ بُرهَانِهِ وَ مَن حَكَمَ بِالخَیر بِلامُعَاینَه فَهُو جَاهِلٌ مَأخُوذٌ بِجَهلِهِ وَ مَأثُومٌ بِحُكمِهِ كَمَا دَلَّ الخَبَرُ العِلمُ نُورٌ یقذِفُهُ اللَه فِی قَلبِ مَن یشاء، قَال النّبی صلی‌اللَه‌علیه‌وآله أجرَأكُم عَلَی الفُتیاءِ أجرَأكُم عَلَی اللَه عَزّوَجَلّ أو لا یعلَمَ المُفتِی أنّهُ هُوَ الَّذِی یدخُلُ بَینَ اللَه تَعَالی وَ بَینَ عِبَادِهِ وَ هُوَ الحَائِرُ بَینَ الجَنّهِ وَ النَّارِ.¹