وابستگی ارتقاء نفس سالک به کیفیّت تغذیه و نحوۀ اکتساب اموال

 نكته‌ای را كه خیلی از دوستان در سوالاتشان از بنده سوال می‌كنند راجع به موارد مشتبه است كه در موارد مشتبه چه باید كرد؟ خب مورد حرام اگر انسان متوجه شد، مثلا می‌بیند كه در جای كه می‌رود، می‌داند كه این شخص اموالش حلال نیست، خب چیزی نمی‌خورد یا این كه اموالش مخلوط به حرام است، كه در این موارد بنده عرض كردم به میزان آن مقداری كه خورده به فقیر صدقه بدهد، این رفع آن مطلب را می‌كند و البته بهتر است كه انسان تناول نكند، چون بالاخره تأثیر می‌گذارد این كه بنده عرض می‌كنم در موارد ضرورت است، یعنی وقتی كه هیچ راه و چاره‌ای برای انسان باقی نماند، در این صورت انسان باید به حداقل اكتفا كند. خب در این صورت باید برای این كه اثرش كم شود آن مال را به مقداری كه مصرف كرده است به فقیر بدهد از باب صدقه تا این كه تا حدودی رفع آن كدورتی كه برای او حاصل شده است به واسطه این بشود. چون بالاخره تأثیر دارد، فضا تأثیر دارد، این تأثیر فضا را ما نمی‌توانیم انكار بكنیم، خیلی مسئله واقعا عجیب است، خیلی عجیب است، الان از این مطالب ما به طور كلی غفلت كرده‌ایم و این مطالب را سرسری می‌گیریم، می‌گویند: این حرفها چیست؟! غذای مشتبه چیست؟! این قدر در دین به این مسائل توجه نشده؟! ما محكوم به ظاهر هستیم؟! ... آقاجان من همین حرفها است كه ما را نگه داشته است و داریم در جای خود درجا می‌زنیم، همین مسائل است، همین مطالب است.

 مرحوم آقا سید جمال‌الدین گلپایگانی از مراجع بزرگ و اولیای الهی این دومی‌اش مورد نظر بنده است می‌فرمودند: درسها را همه ما خواندیم ولی به كجا رسیدیم؟ و به كجا رفتیم؟ كتابها را همه خواندیم‌