آثار ملکوتی گفتار و رفتار انسان بر نفس خویش
3آن صفا و لطف و رعونتی1 كه ما در كبوتر مشاهده میكنیم طبعاً آن مسئله در كركس نیست؛ آن غذایی كه حیوانات و پرندگان دارای نفوس بسیار با لطافت و ظرافت استفاده میكنند با حیواناتی كه از غذاها و گوشتهای متعفّن، مانند كركسها و آن قبیل استفاده میكنند اینها با هم تفاوت دارند. همینطور حیواناتی كه گیاهخوار هستند البته نه همه آنها ما میبینیم با حیوانات گوشتخوار نفوس متفاوتی دارند. یك آهو، گوسفند از نقطه نظر نفس و خصوصیت مثالی با شیر درّنده و پلنگ و ببر متفاوت است و این به جهت آن كیفیت غذایی است كه او مصرف میكند و همینطور سایر حیوانات هركدام بر اساس شاكلهای كه خدا برای آنها قرار داده است. منتها حیوان گناهی نكرده است، بالاخره شاكله او اینطور است، ذاتیات او اینطور است.
ولی انسان اگر بخواهد تعّدی كند و از دستورات سرپیچی كند به آن صور غیرانسانی درمیآید و این معنا و مسئله برای اهل بصیرت منكشف میشود، آنها میبینند و احساس میكنند ولی بر زبان نمیآورند. افرادی كه اهل رشوه هستند، یعنی بدون رشوه كار انجام نمیدهند، صورت اینها صورت حیوانی است و حتی انسان این مسئله را میفهمد؛ اگر یك شخصی در این قضیه افراط كند، حتّی در صورت ظاهری او تأثیر میگذارد.
مرحوم آقا رضوان اللَه علیه میفرمودند یك وقت به یك مجلّهای آلمانی نگاه میكردم چون ایشان به واسطه همان اشتغال و حرفهای كه داشتند زبان آلمانی میدانستند دو تا عكس در صفحات آن مجلّه بود؛ یكی عكس انسان بود و آن طرف عكس خوك. و نوشته بود این عكس همان است و این به واسطه افراط در طول سالیان متمادی چهره او برگشته است. خیلی عجیب است. چهره او برگشته است و تبدیل به چهره خوك شده است و خیلی شبیه شده است. بهطوریكه میگفتند انسان با یك دقّت میفهمید كه تفاوتی در اینجا هست ولی برحسب یك نگاه عادی و ظاهری یك مرتبه متبادر میشد به اینكه این چهره، چهره خوك است و این تأثیر دارد.
- خودآرايى.

