اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

آثار ملکوتی گفتار و رفتار انسان بر نفس خویش

14٬533
عنوان بصری

آثار ملکوتی گفتار و رفتار انسان بر نفس خویش

در حال بارگذاری...
00:00:00
پخش صوت

آثار ملکوتی گفتار و رفتار انسان بر نفس خویش

13
  • ظاهرش چون بوذر و سلمان بود***باطنش كفر ابی‌سفیان بود
  • ظاهرش چون گور كافر پر حُلل‌***باطنش قهر خدای عزوجّل‌1
  • كفار مسیحی‌ها بعضی از اینها را وقتی در قبرستان در گور می‌گذارند با آنها چیزهای زینتی هم می‌گذارند، قبرستان نصاری یا قبرستان زردشتی‌ها از این مسائل هست.

  • ظاهر صلاح، ظاهر به هیئت و به زی اهل صلاح، ولی در باطنش به تعبیر مرحوم آقا زیر هر موی ریشش یك شیطان نهفته است و او را به سمت و سوی ظلمت و كدورت و جهنّم سوق می‌دهد. حالا چه كسی می‌داند؟ چه كسی خبر دارد؟ باید بنشینیم شیطان‌ها را یكی یكی بشماریم! ببینیم این چند تا و آن چند تا! حرف زیاد است، نه مجلس گنجایش دارد و نه فضا هیچ‌كدام، كه ما بخواهیم در این زمینه مطلب بگوییم و مسئله بگوییم.

  • یك وقت مرحوم آقا می‌فرمودند اگر قرار بود دین خدا به دست ما و امثال ما بیفتد اثری از دین باقی نمانده بود. دین خدا را همین داش مشتی‌ها و همین افرادی كه به ظاهر، ظاهر نامناسب دارند و همین افرادی كه ما اینها را به حساب نمی‌آوریم اینها نگه داشتند. اینها دین را نگه داشتند!

  • یكی از بزرگان مرحوم حاج صدرالدّین حائری رحمه اللَه علیه از دوستان مرحوم آقا بود و از علمای طراز اوّل استان فارس و شیراز بود. سابقه و مودّت ایشان با مرحوم آقا به سال‌های جوانی برمی‌گشت. ایشان هم خدمت مرحوم آقای انصاری همدانی رضوان اللَه رسیده بود. ایشان فرد مبارزی بود، در سنه ٤٢ كه با مرحوم آیت اللَه خمینی و مرحوم آقا و عده دیگری از بزرگان مثل مرحوم آیت اللَه مطهری و مرحوم آقا سید صدرالدّین جزایری و مرحوم آیت اللَه سید محمّدعلی قاضی طباطبایی در تبریز كه امام جمعه تبریز بود و به وسیله گروه فرقان به شهادت رسید و مرحوم آیت اللَه میلانی، اینها در آن قضایا و مسائل سنه ٤٢ مطالبی داشتند. بنده هم از آن زمان خاطراتی در حفظ و ذُكر دارم. یكی از آن افراد كه بسیار مرد غیور با حمیت و با غیرت، غیرت دینی و پیگیر، از آنهایی كه تا پای جان هم اگر دست می‌داد، ایستاده بود و رها نمی‌كرد، مرحوم آقا شیخ صدرالدّین حائری بود رحمه اللَه علیه.

    1. مثنوى معنوى
/ 260