آثار ملکوتی گفتار و رفتار انسان بر نفس خویش

در آنجا معیارها فرق می‌كند. یك دلی را شما به دست بیاورید، یك دل را به دست بیاورید. یك قلبی را خوشحال كنید، صد سال نمازشب بخوانی، شاید به این مقدار نرسد. یك دل خوشحال شود. از آن طرف خدای نكرده، خدای نكرده وای وای! كه اگر ظلمی شود، اگر ظلمی‌شود، اگر دلی شكسته شود به ناحق به حق نه، به حق شكسته می‌شود بشود به ناحق دلی شكسته شود، خاطری آزرده شود، دودمان ما بر باد می‌رود، بر باد می‌رود! مرحوم آقا می‌فرمودند گاهی از اوقات شكستن یك دل، عبادت و زحمت سلوكی چهل ساله را بر باد می‌دهد، نه چهل روزه. می‌سوزاند، می‌سوزاند و همه را نابود می‌كند. شوخی با بندگان خدا نمی‌شود كرد. شوخی با قلبی كه خدا در اوست نمی‌شود كرد. انسان باید رعایت این موازین را داشته باشد تا اینكه موجب استجلاب فیض شود. وقتی یك دلی شاد می‌شود دل خدا شاد می‌شود. دلی اگر غمناك شود دل خدا غمناك می‌شود، مخصوصاً اینكه آن مظلوم كسی را نداشته باشد غیر از خدا. سیدالشّهدا علیه السّلام در خطاب به فرزندشان می‌فرمایند: ایاك و ظلم من لا یجد علیك ناصرا الّا اللَه؛¹ بپرهیز، زنهار، دورباش، مبادا از ظلم به مظلومی كه غیر از خدا ندارد. پدرت را درمی‌آورد! پدرت را درمی‌آورد! این مسئله نابودت می‌كند.

ما باید متوجّه این مطلب باشیم كه دائماً در حال تغییر و تبدّل هستیم. اگر گناهی انجام دادیم به سمت هلاكت و كدورت می‌رویم و اگر بازگشت كردیم، توبه كردیم، استغفار كردیم و جبران كردیم باز می‌گردد و آن حالت برمی‌گردد و درِ رحمت پروردگار همیشه به روی ما باز است. از خداوند می‌خواهیم كه خداوند همیشه ما را موّفق كند به آنچه كه مورد رضا و خواست اوست.

اللَهم صل علی محمد و آل محمد