جایگاه تسلیم در سیروسلوک

 علیه‌السّلام در كنارم نباشد. استصحاب تنجّس و ... برای چه زمانی است؟ زمانی كه امام نباشد. اجرای اصل احتیاط و توقف و برائت و اباحه برای چه زمانی است؟ برای وقتی است كه امام علیه‌السّلام نباشد. امّا وقتی كه امام بود مسئله تمام است. لذا شما این مسئله را در زمان حضرت ابراهیم علیه‌السّلام مشاهده می‌كنید. وقتی كه حكم خدا بر خلاف ضرورت دین و ضرورت شرع چون حرمت قتل انسان بی‌گناه مگر این ضرورت دین نیست؟ این كه از همه ضرورت‌ها، ضرورتش بیشتر است؛ قتل انسان بی‌گناه، ای وای! ای وای! انسان بی‌گناه را كشتن، این به حكم خدا و ضرورت دین هیچ گناهی به این نمی‌رسد! آدم بی‌گناه را كشتن، آدم بی‌گناه را حبس كردن، آدم بی‌گناه را زدن.

 وقتی كه این طور هست، حضرت ابراهیم چرا به خدا نگفت كه این حكمی تو داری می‌كنی بر خلاف ضرورت دین است؟ حضرت ابراهیم باید بگوید، بگوید خدایا من عمل نمی‌كنم، چرا عمل نمی‌كنی؟ بر خلاف ضرورت دین است، حرام است، آدم بی گناه را كشتن حرام است، چرا حضرت ابراهیم نگفت؟ چون حكم از یك جا آمده است، از همان جایی كه حكم حرمت آمده از همان نقطه هم حكم وجوب آمده است، وجوب است دیگر. وقتی خدا حكم می‌كند واجب است. پس هر دو از یك جا آمده، این شبهه باید برطرف بشود.

 همه اشكالات سر این است. اینكه ما می‌آییم، می‌گوییم مطالب اولیای خدا را باید بر كتاب عرضه كرد چون ما دو می‌بینیم، این چشم‌ها وقتی چپ است، دو می‌بیند، دو می‌بیند و اشكال پیدا می‌كند. می‌گوید این با آن فرق می‌كند امّا اگر آمدی و یكی دیدی، كلام امام علیه‌السّلام را كلام خدا دیدی، آن‌وقت دیگر در آنجا یكی است. آن خدایی كه می‌گوید این قتل انسان بری‌ء، اشدّ مجازات و اشدّ عقوبات را دارد، همان خدا می‌گوید این آدم بری‌ء را به قتل برسان. در قضیه حضرت خضر چه شد؟ بچه ده ساله، مگر قتل بچه ده ساله حرام نیست؟ چرا حضرت خضر او را كشت؟ این كه دیگر امتحان نبود، در جریان حضرت خضر كه دیگر امتحان نبود، چرا كشت؟ خدا گفته است، برای چه؟ فضولی موقوف! من چه می‌دانم. حالا گاهی اوقات مصلحت روشن می‌شود، گاهی اوقات هم مصلحت برای انسان روشن نمی‌شود. امّا باید خضر باشد! نه اینكه هر كسی كه ادّعای خضری بكند. ماشاءاللَه این زمان خیلی ادّعای خضری می‌شود! حواسمان جمع باشد، خضر باشد، ابراهیم باشد.