جایگاه تسلیم در سیروسلوک

 بسوزاند؟ واللَه العظیم، وقتی كه هارون مكی رفت داخل تنور، با علم به این رفت كه رفتن داخل تنور مساوی است با مردن و سوختن و زغال شدن! با علم به این رفت ولی بلند شد و رفت، حالا امام صادق او را نگه داشت یك مطلب دیگری است مثل قضیه حضرت ابراهیم. چرا امام صادق بر خلاف حكم خدا حكم كرد؟ مگر امام نباید طبق شرع عمل كند؟ مگر امام نباید طبق دستورات دین عمل كند؟ مگر امام خودش مبلّغ دین نیست؟ مگر امام خودش مبلّغ ضروریات دین نیست؟ چرا امام صادق بر خلاف ضرورت دین و بر خلاف آیه قرآن عمل كرد؟ این جای سؤال است. جواب چیست؟

 جواب این است كه امام علیه‌السّلام، خودش لسان اللَه ناطق است. وقتی كه خدا به حضرت ابراهیم گفت: «فرزندت را بكش!»، امام صادق هم، به این می‌گوید «برو خودت را بكش!» لسان اللَه ناطق؛ چه فرقی می‌كند؟ حتماً باید آن كسی كه می‌گوید بكش شكل نداشته باشد؟ چشم و گوش نداشته باشد، تا شما باور كنید؟ اگر چشم و گوش و سر و دست و پا داشته باشد نه، اینجا دیگر قضیه فرق می‌كند؟ ایراد ما این است كه ما امام را نشناخته‌ایم، ما خیال می‌كنیم امام، همین چشم و گوش و بینی و دهان و دست و پا و ... اینها است. در حالی‌كه امام علیه‌السّلام كلامش، كلام اللَه است. عرض كردم: فعلش، فعل اللَه است، لسانش، لسان اللَه است. وقتی كه می‌گوید «برو در این تنور» اگر خدا می‌گفت: برو درون تنور، ما چه می‌كردیم؟ مگر نباید برویم؟ باید برویم دیگر. حالا اگر امام می‌گوید، نباید برویم؟ خیلی باید بیچاره باشیم! خیلی باید بدبخت باشیم! كه انسان بیاید بین امام و بین خدا فرق بگذارد!

 این كسانی كه می‌گویند: «امام علیه‌السّلام، اصلًا حق ندارد بگوید زنت را طلاق بده، اینها بویی از معرفت به مشام‌شان نرسیده، این كسانی كه می‌گویند: «امام علیه‌السّلام، اصلًا مجاز نیست كه بر خلاف حكم شرع حكم كند، اینها اصلًا امامت و ولایت را نشناختند. بفرمایید، حكم كرد، حكم كرد آقا برو داخل تنور. مگر نداریم وقتی امام زمان علیه‌السّلام ظهور كند، به افراد می‌گوید زنت را طلاق بده؟ چرا امام علیه‌السّلام این حرف را می‌زند؟ برو این را بگیر، برو این را طلاق بده، مگر امام حق دارد كه در اختیارات شخص تصرّف كند؟ بله، حق دارد. منتها الان زمانش نیست، زمان ظهور این كار را انجام می‌دهد. چطور در زمان ظهور حضرت دیگر به بینات عمل نمی‌كند؟ ایمان و بینات (قسم و شاهد) برای این زمان است، برای زمان غیبت است.