حکم اللَه و فعل اللَه بودن قول و فعل اولیاء الهی

حضرت این شیر در آنجا را ایجاد كرد. ایجاد كرد. بعد فرمودند: دوباره برگرد سر جایت! برگشت دوباره به همان پرده، به همان یك گرم رنگی كه پاشیده بودند تبدیل شد، همان شد دیگر. حالا این كجا رفت و چه شد، اینها دیگر مسائل خیلی پیچیده می‌شود كه دیگر در حوصله مجلس نیست كه كیفیت آمدن چطور بود و كیفیت رفتن چطور بود. آن دیگر مربوط به آن‌هاست و ان‌شاءاللَه كه ما هم به این مطالب، یعنی به فهم این مطالب، فهم معرفت امام، فهم ولایت خواهیم رسید. یعنی ان‌شاءاللَه خدا برساند كه بفهمیم امام علیه السلام كه واسطه فیض است، واسطه فیض بودنش این‌طور است. ایجاد عالم وجود از نفس امام است. امام رضا وقتی كه آن نقش پرده را تبدیل به شیر كرد، از داخل خاك باغچه برنداشت بیاورد. حضرت عیسی، خاك را بر می‌داشت و گِل می‌كرد و این‌طور و آنطورش می‌كرد (وَ إِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ) طین را بر می داری، پرنده نه، پرنده مُرده نه، آن یك چیز دیگر است. (وَ إِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتى‌ بِإِذْنِي) خب آن احیاء موتی یك چیز دیگر است. (وَ تُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ بِإِذْنِي)¹ مرض پیسی و كور مادرزاد را شفا دادن! كور مادرزاد بابا! اصلا شبكیه‌اش خراب است! خشك شده! اصلا ماكولایش خشك شده است. عصبش اصلا حس ندارد، به اصطلاح خشك است.

نسبت به امام رضا چندی پیش بود، منزل یك بنده خدایی رفته بودیم، یك بنده خدایی می‌گفت: یك دوستی دارم خیلی وقت پیش كور شده بوده و اصلا عصبش خشك شده بوده. عصب چشمش خشك شده بوده، از كار افتاده بوده، و فاسد شده بوده. خب، رفت و حضرت شفا دادند و بعد هم كه نزد دكتر رفته بود. دكتر نگاه كرده بود، می‌خندید! می‌گفت ما دیده بودیم حضرت شفا می‌دهند، ولی ندیده بودیم عصبی كه خشك شده، ببیند! این‌طور را دیگر ندیده بودیم! این‌طور شفا دادن را ندیده‌ایم!