انطباق کلام اولیاء الهی با تعریف شرع
16حالا میگویم كه در جریان كربلا چنین قضیهای اتفاق افتاد، مسئله روشن، كلام امام علیه السلام صریح است، همه هم میدانند حضرت خلاف نمیگویند، مطلبی كه حضرت میفرماید رد خور ندارد. چراغ را هم خاموش كردند، حالا هركس میخواهد برود، بلند شدند نگاه كردند دیدند سی چهل تا بیشتر نماندند. تمام شد، همه رفتند، حالا اینها حداقل اینقدر بودند كه گفتند نمانیم تا فردا صدای غربت امام را نشنویم و گذاشتند رفتند. صحبت من این است، عملی كه اینها انجام دادند، آیا عمل اینها از نقطه نظر موازینی كه بیان شد چیست؟ حرام است! ولی خب حضرت گفتند كه این را ما به شما بخشیدیم. این را به شما بخشیدیم. در آن شب حضرت یك ارفاقی در واقع میشود گفت نسبت به آنهایی كه رفتند داشتند. همه آنها عملی كه انجام دادند در آن شب، عمل حرام بود. چون پسر پیغمبر و امام زمان خودشان را در میان این دشمن تنها گذاشتند.

