اولیاء الهی مظهر تام اسماء کلیه الهی

آصف برخیا نه پیغمبر بود، و نه رسول، از چهارده معصوم هم نبود، ولی چه كرد؟ به اراده و به قدرت ربطیه خود تخت بالقیس را آورد، دیگر اینكه خورشید را نگه داشت تا حضرت سلیمان نماز عصر را بخواند، چون نماز عصرش می‌خواست قضا بشود. این كار را كه انجام داد؟ حضرت سلیمان؟ نه! این را آصف انجام داد، آصف كه پیغمبر نبود، آصف كه رسول نبود، وزیر حضرت سلیمان بود. پس ولی الهی نمی‌تواند ردّ الشمس كند؟ بفرمایید! ولی الهی نمی‌تواند در كائنات تصرف كند؟ این هم مربوط به اسم قدیر.

پس بنابراین، این چرت و پرت‌هایی كه مردم می‌گویند، بعضی‌ها می‌گویند كه ولی الهی مظهر یك اسم از اسماء الهیه است نه همه اسماء الهی، این حرفها همه كشك است! من می‌گویم در كدام اسم ولی الهی ضعف دارد؟ شما بگویید، اسماء خدا هستند دیگر، یا اسم حی است، یا اسم علیم است، و یا اسم قدیر، بقیه اسماء متولد از این سه هستند، خدا دارای اسامی رحمان است، رحیم است، رئوف است، قهّار است، محیی است، ممیت است، خالق است، رزاق است، این‌ها اسامی خدا هستند. ولی خدا نمی‌تواند خلق كند؟ و إذ تخلق من الطین كهیئة الطیر، ولی خدا نمی‌تواند انجام بدهد؟ این را هم می‌تواند انجام بدهد. ولی خدا إماته نمی‌تواند بكند؟ یحیی و یمیت. خدا محیی است، خدا ممیت است، ولی الهی هم، هم محیی است هم ممیت است. هست، زیاد هم دیده شده. خیلی از این مسائل دیده شده كه می‌تواند این‌ها را انجام بدهد.

بله، یك مطلب هست و آن این است كه: ظرفیت وجودی معصومین، همانطوری كه در جلسات قبل عرض كردم، آن ظرفیت، با ظرفیت اولیاء الهی تفاوت می‌كند. این یك مطلب طبیعی و بدیهی است بالاخره آن‌ها امام هستند و ولی الهی هم می‌شود مأموم. ولی نفس آن حقیقت وجودیه یكی است.

الآن این تنگ آب است و من از این تُنگ آب می‌ریزم توی این لیوان، این تُنگ چقدر آب دارد؟ فرض كنید كه سه لیتر، این لیوان چقدر آب دارد؟ فرض كنید ربع یك لیتر، هر دو اینها آب است، نه این كه در این یكی آب باشد و در این یكی چغندر! این چغندر نیست، این هم آب است، این ماء است، سو (آب به زبان تركی) است. این یكی ماء است و آب است و آن یكی هم ماء و آب است، این سنگ نیست، حصاد نیست، منتها این ظرفیتش اینقدر است، این یكی ظرفیتش آنقدر است، خب اینكه اشكال ندارد. حالا شما برای این‌كه از یك ولی الهی تبعیت كنید، حتما باید از تنگ آب باشد؟ خب این را هم بخورید این هم آب است. این كه هر دو یكی شد. چه شما بیایید از این آب بخورید، چه این‌كه بیایید از این یكی آب بخورید. از این لیوان بخورید كه راحت‌ترید! هان! جای شما خالی! من به جای شما می‌خورم! این كه هر دو یكی است، تفاوتی نكرد، این آن مطلبی است كه اولیاء و بزرگان می‌خواستند به ما بگویند، وقتی كه می‌گفتند حرف ما عین حرف امام است، منظورشان این بود.