اولیاء الهی مظهر تام اسماء کلیه الهی

اگر آن فرد خراسانی می‌رفت داخل در تنور، إحیاء می‌شد، زنده می‌شد، الآن مرده است، گرچه یمشی بین الأحیاء، الآن این شخص میت است؛ گرچه دارد نفس می‌كشد، الآن این شخص بی‌روح است، گرچه دارد با این چشمش می‌بیند، إنّها لا تعمی الأبصار، بل تعمی القلوب التی فی الصدور. آن عماء واقعی، آن كوری واقعی، آن موت واقعی، آن بدون روح واقعی، الآن برای این است، امام صادق علیه السلام می‌خواهد او را احیاء كند، منتها آن احیاء با ظرف حلوا و با برنج زعفرانی نمی‌شود، آن احیاء با رفتن در تنور می‌شود.

سیدالشهداء علیه السلام می‌خواهد اصحاب را احیاء كند، منتها آن احیاء، با باغ‌های سبز كوفه و درختان میوه برآورده كوفه نمی‌شود! با رفتنِ دم تیغِ سنان و خولی آن إحیاء حاصل می‌شود، كه افراد می‌گذارند آن شب فرار می‌كنند و می‌روند، سیدالشهداء علیه السلام دعوت به هلاكت نكرد، دعوت به إحیاء كرد، دعوت به زندگی كرد، دعوت به حیات ابدی و حیات مؤبّد كرد، ولی ما قبول نمی‌كنیم، ما می‌گوییم نه! می‌خواهیم مرده باشیم! می‌گوییم ما می‌خواهیم همینطوری باشیم. می‌گویند: می‌خواهی همینطوری باشی، باش. كاری به شما نداریم. می‌خواهی باشی، باش.

چند نفر می‌مانند؟ سی نفر! سی نفر می‌گویند ما می‌خواهیم زنده بشویم، عابس می‌گوید من می‌خواهم زنده بشوم، زهیر می‌گوید من می‌خواهم زنده بشوم. حبیب می‌گوید من می‌خواهم زنده بشوم. مسلم بن عوسجه می‌گوید می‌خواهم زنده بشوم. حر می‌گوید من می‌خواهم ... حر! در همان روز آخر، همان ساعت آخر، می‌گوید من می‌خواهم زنده بشوم. این‌ها گفتند ما می‌خواهیم زنده بشویم. بقیه گفتند ما می‌خواهیم همینطور مرده بمانیم، ما می‌خواهیم همینطور بدون روح بمانیم. حضرت می‌گوید می‌خواهی بمانی بفرما! چراغ هم خاموش، فاتخذوه جملا! إنّ اللیل قد غشیكم فاتخذوه و جملا، بلند شوید بروید، شما مُردگان، از خیمه زندگان بروید بیرون.

پس آیه كه می‌گوید وَ لا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ این ارتباطی به امام حسین علیه السلام ندارد، ارتباطی به امام صادق ندارد، این مربوط به همین هلاكت‌های ظاهری است. وقتی تو می‌آیی در خیمه امام حسین، دیگر در آن‌جا هلاكت نیست، آن‌جا احیاء است. وقتی تو می‌آیی در منزل امام صادق علیه السلام، دیگر در آن جا هلاكت نیست، آن‌جا احیاء است. وقتی تو در دامن خضر قرار می‌گیری، آن‌جا هلاكت نیست، إحیاء است. پس خضر، آن غلام را إحیاء كرد، توجه كردید؟ نه این‌كه آن غلام را هلاك كرد!