اولیاء الهی مظهر تام اسماء کلیه الهی

هنر اسلام این است كه یك آدمی را كه انقدر از نقطه نظر فرهنگی، و از نقطه نظر مبانی و موازین انسانی در انحطاط قرار دارد، كه دختر خردسال خود را زنده به گور می‌كند، می‌آید این فرد را به یك مرتبه‌ای می‌رساند كه انبیاء به این غبطه می‌خورند! این می‌شود هنر، هنر اسلام! ساختمان ساختن و آجر روی آجر گذاشتن كه هنر اسلام نیست. این هنر، هنر اسلام است. از یك بشری كه اگر ارتباط الوهیت و عبودیت او را بگیرند، از یك حیوان وحشی هم وحشی‌تر خواهد شد، چنان‌چه داریم می‌بینیم و با چشم خود مشاهده می‌كنیم، می‌آید این آدم را در ظرف تربیت و در ظرف تعالی به نحوی او را تغییر و متبدّل و متحوّل می‌كند، كه‌آن به مرتبه‌ای می‌رسد كه ملائكه به حال او رشك می‌برند و غبطه می‌خورند. این هنر، هنر اسلام است. بسم اللَه!

این مسئله، مربوط می‌شود به ظاهر. یعنی خدای متعال ظاهر بشر را به نحوی قرار داده است كه می‌تواند این ظاهر را تقویت كند. از مرتبه ضعف به مرتبه قوت ببرد. این ستونی كه الآن هست، این ستون یك قدرتی دارد، یك قوه‌ای دارد، یك توانی دارد، یك وزنی را می‌تواند این ستون تحمل كند. شما اگر آن بیش از آن وزن و آلیاژی كه الآن این ستون دارد، حالا داخلش هرچه هست: آهن است، سیمان است، بتن است، غیر بتن است، گچ است، آجر است، بیشتر از آن میزانْ اگر بخواهید بار بر آن تحمیل كنید، این ستون خرد می‌شود و سقف هم می‌آید پایین. این‌طور نیست؟ تا صد سال هم همین است، تفاوت هم نمی‌كند. ولی انسان این‌طور نیست. انسان این بدنش را اگر بخواهد تقویت كند، می‌تواند توان او را بالا ببرد. در اسلام، در تشیع، در تسنن، در مسیحیت، در یهودیت، در همه همین است و اصلا دین به این مسئله كاری ندارد. این یك چیزی است كه ذاتی همین بدن ظاهری خودِ افراد است.