مرتب سازی:
نتیجه
إشراف عینی اولیاء الهی بر مصالح و مفاسد
8سعه وجودی عارف نسبت به امام علیه السلام، مثل سعه وجودی امام علیه السلام است نسبت به رسول اللَه. رسول اللَه در مقام تشریع، مگر مطلبی اضافه بر آنچه كه امام علیه السلام مطرح میكند مطرح كرده است؟ مطلبی مطرح نكرده، همان دید و همان موقعیت و همان بینش و همان نظرهای كه رسول خدا نسبت به تشریع دارد، و بر اساس مصالح و مفاسد افراد احكام را از مقام وحی تشریع میكند و پایین میآورد، همان دیدگاه در امام علیه السلام است و آن مسئله را پایین میآورد. امام علیه السلام نسبت به این شخص، این مطلب را میگویند؛ نسبت به فرد دیگر مطلب دیگر را میگویند. در او، آن مصلحت است، اینطور باید مطرح بشود، در دیگری مصلحت دیگری است، جور دیگر باید مطرح بشود. ما چون نمیدانیم، لذا سؤال میكنیم: یابن