إشراف عینی اولیاء الهی بر مصالح و مفاسد

 صحبت به درازا كشید، و تصوّر بر این است كه بیش از این موجب ملالت خواهد شد.

 ان‌شاءاللَه از جلسه بعد، دنباله همان مطالب عنوان بصری كه راجع به آن صحبت می‌كردیم، ان‌شاءاللَه راجع به آن صحبت خواهد شد.

 خیلی نسبت به ایام متبرّكه و أشهُر ثلاثه كه در پیش داریم، باید توجه داشته باشیم. توصیه‌ای كه بزرگان پیوسته می‌كردند در ورود در این أشهر ثلاثه: ماه رجب، و شعبان و رمضان، این توصیه‌ای بوده كه كمتر در سایر اوقات یك همچنین تأكیدی نسبت به این سه ماه می‌شد. در واقع حدس بنده بر این است كه این طور می‌خواستند مسئله را مطرح كنند كه خلاصه نتیجه این نُه ماهی را كه در حال مراقبه و در حال ذكر و در حال حركت بودید، در این سه ماه باید بگیرید؛ این سه ماه، خلاصه نتیجه‌ای است كه انسان باید توجه داشته باشد. و انسان خودش هم احساس می‌كند كه وقتی ماه رجب می‌خواهد بیاید، حال و هوا، و فضا، دارد تغییر می‌كند. این را احساس نكردید؟ كه دارد هوا، فضا، آن حالت نفسانی، آن خصوصیات، چیزهایی در حال تغییر است؛ كاملا این مسئله مشخّص است، مخصوصا در ماه رجب. و همین‌طور خب ماه شعبان و به دنبال آن ماه رمضان كه لیالی قدر هم در آنجا هست و تقدیر پروردگار برای انسان در آن ماه دیگر به مرحله إنجاز می‌رسد، یعنی وقتی كه ماه رجب شروع می‌شود، این حركت و سیر مشیت الهی شروع می‌كند به نقش پیدا كردن.

 دیده‌اید وقتی یك تابلوی نقاشی می‌گذارند و می‌خواهند یك تابلو بكشند، اول چه حالتی دارد؟ تمام این رنگ‌ها و قلم‌مو و این وسایل، آب‌رنگ‌ها و اینها همه هست، این نقاش شروع می‌كند یك چیزهایی را كشیدن و یك خصوصیاتی را، از این اوّل این تابلو مشخص است كه دارد به چه سمتی می‌رود، این نقش دارد به چه سمتی می‌رود، به آن اواخر كه می‌رسد، دیگر قشنگ تابلو مشخص است، صورت مشخص است، منظره كاملا آن منظره مشخص است. این مشیت الهی و تقدیر الهی برای شكل‌گیری سرنوشت انسان در سال آینده، از اول ماه رجب شروع می‌شود، كم‌كم كم‌كم شكل می‌گیرد. و لذا بزرگان می‌فرمودند: «در ماه رجب و شعبان و این سه ماه كلًا خیلی مواظبت خودتان را بیشتر كنید. تا به حال خب چطور مواظبت داشتید؟ بر زبان مواظبت داشتید، بر رفتار مواظبت داشتید، بر افكار مواظبت داشتید، یك مقداری مواظبت را بیشتر كنید.