إشراف عینی اولیاء الهی بر مصالح و مفاسد

 نشان می‌دهد! باباجان جمع كن این حرف‌ها را، دنبال چه هستی؟ آنچه را كه آن پشت قایم كردی، آن را بیاور رو، آن را بیاور ببینیم قضیه چیست؟ آن نفسانیات خودت، موقعیت خودت، اینها را بایستی كه یك كاری به سرش آورد، اینها را بایستی كه درد و دوایی برای او انجام داد.

 مطلب خیلی زیاد است، ما از مطلب فاصله نگیریم و با فرصت كمی كه داریم بتوانیم مطالب را جمع كنیم. عارف باللَه آن كسی است كه از نقطه نظر مقام علمی و از نقطه نظر قدرت و از نقطه نظر استجلاب اسماء كلیه و صفات كلیه پروردگار، در مرتبه‌ای هست كه مصالح و مفاسد خود و اطراف و جامعه را می‌تواند تشخیص بدهد، بعد هم این دلیلش روشن و واضح است، گفت: العرب بالباب، قضیه خیلی روشن است و مسئله مسئله‌ای نیست كه انسان بخواهد در این قضیه تشكیك بكند. بله، همان‌طوری كه سعه وجودی ائمه علیهم السلام نسبت به یكدیگر متفاوت است، این سعه وجودی نسبت به اولیاء الهی در ارتباط با امام هم متفاوت است. قطعا سعه وجودی رسول اللَه از سعه وجودی امیرالمؤمنین بیشتر است؛ سعه وجودی امیرالمؤمنین از سعه وجودی دیگر ائمه بیشتر است، سعه وجودی حضرت صاحب الأمر أرواحنا له الفداء و عجّل اللَه فرجه الشریف، این در یك مرتبه عجیبی است كه قابل توصیف نیست؛ اینها چیزهایی است كه در خود ائمه هم هست، و دو ظهور پروردگار، یك نوع و یك صنف و یكسان نخواهد بود، حتی امیرالمؤمنین با پیغمبر تفاوت داشت، همه اینها مِن نورٍ واحدٍ بودند، اما سعه وجودی متفاوت است، یكی تُنگ است، یكی لیوان آب است؛ اما آنچه را كه در این تنگ است و آنچه كه در این لیوان آب است، یكی است، یك مادّه است، یك واقعیت است، یك حقیقت است و هیچ‌گونه اختلافی وجود ندارد. در جلسه قبل عرض كردم: چه شما از آب دریا یك لیوان بردارید بخورید، چه از آب آن نهری كه از دریا سرچشمه می‌گیرد بردارید بخورید، هر دو رفع تشنگی می‌كند. آنچه كه موجب رفع عطش شماست، یكی است، فرق نمی‌كند، تفاوت نمی‌كند، حالا اینكه اگر از آب دریا خوردید، این آب دریا فرض كنید كه ده ساعت، پانزده ساعت شما را نگه دارد، اما وقتی كه از آب نهر خوردید، چهار ساعت بیشتر نگه ندارد؛ نه! این‌گونه نیست و اگر آن، ده ساعت شما را نگه می‌دارد، این هم ده ساعت نگه می‌دارد، اگر آن پنج ساعت، این هم پنج ساعت؛ هیچ تفاوتی بین این دو نیست.