اهمیت مسأله تغذیه و تأثیر آن بر حرکت و رشد سالک

آیا غذا خوردن ما هم به همین كیفیت است؟ اگر به همین كیفیت است، پس دیگر تفاوتی نمی‌كند. من می‌توانم قسم بخورم كه آن لذتی كه ما در غذاهایی كه الآن برای خودمان به عنوان ایده‌آل از آنها لذت می‌بریم و خلاصه در انتظار گستراندن سفره در ظهر و شب به خصوص در ماه مبارك رمضان كه حالا در پیش داریم در موقع افطار هستیم، حیوانات اگر بیشتر از ما لذت نبرند، كمتر نمی‌برند. شما از كجا می‌گویید نه؟ مگر شما در شكم حیوان هستید كه بفهمید آن لذتش كم است؟ نه! او خیلی هم لذت می‌برد و همان حالتی كه برای ما در موقع خوردن غذاهای متنوع و رنگارنگ و متفاوت هست، همان حالت هم برای گوسفند در خوردن علف‌های متفاوت است! هیچ تفاوتی نمی‌كند. منتها حالا ما با بی‌اعتنایی به او نگاه می‌كنیم، او هم با بی‌اعتنایی به ما نگاه می‌كند. می‌گوید: این چه غذایی است؟ اینها دارند پلو و خورشت می‌خورند، مگر پلو و خورشت هم غذا شد؟ بیا بابا اینجا علف هست، بهترین علف! كاه، یونجه! ببین چه مزه‌ای دارد! كاه، یونجه، كاهو و سایر علف‌ها و سایر انواع اینها را می‌خورد و كیف می‌كند و بعد هم می‌گیرد می‌خوابد. هیچ تفاوتی نمی‌كند؛ خب، پس چه فرقی شد؟ چه فرقی بین ما و بین آنها شد؟ برای این مسئله چه تفاوتی هست؟

این قضیه ما را به اینجا می‌رساند كه اصل تغذیه و این اختلاف موادّی كه خدای متعال اینها را برای‌تغذیه انسان خلق كرده است، همه اینها در راستای توجّه به آن جنبه ربوبی و الهی و تزكیه نفس باید قرار بگیرد، نه اینكه نسبت به خود آن توجه داشته باشد. این نعماتی كه خدای متعال اینها را برای انسان فراهم كرده است همان‌طور كه در قرآن می‌فرماید: قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَه الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ‌¹ و یا: أُحِلَّتْ لَكُمْ بَهِيمَةُ الْأَنْعامِ‌²، و امثال ذلك چه در بحار و چه در برّ و چه در هوا، تمام اینها برای رسیدن به آن مقصد باید مورد توجه قرار بگیرد و برای رسیدن به آن مطلوب باید مورد توجه قرار بگیرد، نه اینكه فی‌حدّ نفسه خودش، و به تنهایی، برای انسان دارای ارزش و قیمت باشد.